Γκρρρ… γεια σου μικρέ μου φίλε!  Είμαι μία πολική αρκούδα. Μένω πολύ μακριά, εκεί που έχει πάγο και χιόνι όλο το χρόνο . Αυτό το μέρος λέγεται Αρκτική. Εκεί φυσάει κρύος αέρας και η θάλασσα παγώνει!Ξέρεις κάτι αστείο; Δεν φτιάχνω σπίτι όπως οι άνθρωποι! Δεν έχω σπιτάκι με τοίχους και σκεπή . Όταν θέλω να ξεκουραστώ, ξαπλώνω πάνω στον πάγο ή στο χιόνι. Μερικές φορές σκάβω μια μικρή τρύπα στο χιόνι για να με προστατεύει από τον αέρα.

Μμμμ… ώρα για φαγητό!  Εγώ τρώω κυρίως φώκιες. Είναι το αγαπημένο μου φαγητό γιατί μου δίνει πολλή δύναμη και ζεστασιά! Πού βρίσκω το φαγητό μου; Το βρίσκω στην παγωμένη θάλασσα. Στέκομαι ακίνητη πάνω στον πάγο και περιμένω. Όταν μια φώκια βγει να αναπνεύσει… τσουπ!  

Μπορώ επίσης να κολυμπάω πολύ καλά και να ψάχνω φαγητό στο νερό.  Όταν δεν βρίσκω φώκιες, καμιά φορά τρώω και
 μικρά ψαράκια, αυγά πουλιών, λίγα φυτά το καλοκαίρι . Αλλά οι φώκιες είναι το πιο νόστιμο γεύμα μου.

Δεν πίνω το νερό της θάλασσας γιατί είναι αλμυρό και μπλιαχ! Το νερό μου το βρίσκω έτσι: Γλείφω καθαρό πάγο ή χιόνι και αυτό γίνεται νερό στο στόμα μου. Πίνω γλυκό νερό που λιώνει από τον πάγο όταν έχει ήλιο. Παίρνω και πολύ νερό από το φαγητό μου, ειδικά από τα ψάρια και τις φώκιες. Έτσι μένω δυνατή και υγιής, ακόμα κι εκεί που όλα είναι παγωμένα.

Μπρρρ… για μένα αυτό το κρύο είναι τέλειο! Να σου πω το μυστικό μου; Έχω πολύ πολύ χοντρή γούνα – είναι σαν να φοράω πολλά παλτά μαζί! Κάτω από τη γούνα έχω πολύ λίπος – αυτό με κρατά ζεστή, όπως μια μαλακή κουβέρτα.Το κρύο είναι το σπίτι μου  – αν πήγαινα σε ζεστό μέρος, θα ίδρωνα πολύ!

Άκου τι κάνουν τα μικρά μου αρκουδάκια όταν παίζουν. Κυλιούνται στο χιόνι – πέφτουν, γελάνε (σαν να γελάνε ) και σηκώνονται πάλι! Γλιστράνε πάνω στον πάγο – κάνουν “ουπς!” και “ουάου!” σαν τσουλήθρα . Παίζουν πάλη – σπρώχνουν απαλά το ένα το άλλο με τα ποδαράκια τους (έτσι γίνονται δυνατά). Μαθαίνουν να κολυμπάνε – πρώτα λίγο λίγο, με εμένα πάντα δίπλα τους . Με το παιχνίδι μαθαίνουν πώς να ζουν στον πάγο και πώς να γίνουν μεγάλες, δυνατές πολικές αρκούδες!

Δεν κάνω πολλή παρέα, γιατί μου αρέσει να είμαι λίγο μοναχική . Αλλά στον παγωμένο τόπο μου συναντώ πολλά ζωάκια! Φώκιες – τις βλέπω συχνά στη θάλασσα και στον πάγο. Πουλιά  – πετάνε από πάνω μου και κάθονται στους πάγους.  Αρκτικές αλεπούδες– καμιά φορά περπατάμε κοντά κοντά (από απόσταση!) – είναι γρήγορες και έξυπνες! Τάρανδοι -τους βλέπω στη στεριά αλλά όχι συχνά! Τη μεγαλύτερη παρέα την κάνω με τα αρκουδάκια μου – μαζί παίζουμε, περπατάμε και μαθαίνουμε τον κόσμο. 

Χμμ… καμιά φορά θυμώνω κι εγώ, όπως όλοι . Αλλά όχι εύκολα! Αυτά είναι τα πράγματα που μπορεί να με θυμώσουν: Όταν πεινάω πάρα πολύ– αν δεν βρίσκω φαγητό, στενοχωριέμαι και νευριάζω λίγο. Όταν φοβάμαι – δυνατοί θόρυβοι ή κάτι άγνωστο μπορεί να με τρομάξουν. Όταν κάποιος πλησιάσει τα αρκουδάκια μου – τότε γίνομαι πολύ σοβαρή μαμά και τα προστατεύω. Όταν οι άνθρωποι έρχονται πολύ κοντά– δεν μου αρέσει, θέλω τον χώρο μου.  Όταν όμως είμαι χορτάτη, ήρεμη και με τα μικρά μου, είμαι μια ήσυχη και χαρούμενη πολική αρκούδα.

Κι εγώ φοβάμαι μερικά πράγματα, όπως όλοι: Δυνατούς, ξαφνικούς θορύβους– μπουμ, βρουμ, κρααα! με τρομάζουν .  
Ανθρώπους που πλησιάζουν πολύ– δεν ξέρω τι θέλουν και φοβάμαι. Μην πάθουν κακό τα αρκουδάκια μου  – αυτός είναι ο μεγαλύτερός μου φόβος .  Όταν λιώνει ο πάγος  – τότε δυσκολεύομαι να βρω φαγητό και ξεκούραση. Αλλά όταν είμαι ήσυχη, με αρκετό φαγητό και τα μικρά μου δίπλα μου, νιώθω ασφαλής .

Όταν σπάνε τα παγόβουνα και ο πάγος γίνεται μικρότερος:  Κολυμπάω σε άλλο κομμάτι πάγου – είμαι πολύ καλή κολυμβήτρια και δεν φοβάμαι το νερό. Περπατάω πιο μακριά – ψάχνω πάγο για να ξεκουραστώ και να βρω φαγητό.  Ξε κουράζομαι λιγότερο – γιατί ο πάγος δεν είναι πάντα εκεί που ήταν.  Κρατάω τα αρκουδάκια μου πολύ κοντά – τα προσέχω διπλά.  Όταν όμως ο πάγος σπάει πολύ συχνά, κουράζομαι και στενοχωριέμαι… Γι’ αυτό είναι σημαντικό ο κόσμος να φροντίζει τη Γη, για να μένει ο πάγος δυνατός .

Όταν οι πάγοι λιώνουν εγώ δυσκολεύομαι να ξεκουραστώ,δυσκολεύομαι να βρω φαγητό, αλλά προσπαθώ να συνεχίσω. Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι δεν είμαι χαρούμενη όταν λιώνουν οι πάγοι. Οι πάγοι είναι το σπίτι μου. Πάνω τους περπατάω, ξεκουράζομαι και βρίσκω φαγητό. Όταν λιώνουν, κουράζομαι περισσότερο,δυσκολεύομαι να βρω φαγητό και ανησυχώ για τα αρκουδάκια μου. Εγώ δεν έχω άλλο σπίτι… Όταν οι πάγοι λιώνουν προσπαθώ να πάω πιο μακριά (εκεί που έχει ακόμα κρύο) και κολυμπάω σε άλλα κομμάτια πάγου. Αλλά η αλήθεια είναι πως, αν λιώσουν πάρα πολλοί πάγοι, δυσκολεύομαι πολύ.

Αλλά ξέρεις κάτι όμορφο;  Χαίρομαι όταν βλέπω τα παιδιά να ρωτάνε και να νοιάζονται για μένα και τη Γη . Αυτό μου δίνει ελπίδα. Όταν οι άνθρωποι αγαπούν και προσέχουν τον πλανήτη, κι εγώ μπορώ να είμαι πιο χαρούμενη στον παγωμένο μου κόσμο .

3ο Νηπιαγωγείο Τρίπολης

Υπεύθυνη Νηπιαγωγός:

Κωστοπούλου Γεωργία

Σχ. Έτος: 2025-26