Lale YAVUZTEKİN Aselsan İlkokulu ANKARA

Minik Tavşan Mino, sabah güneşiyle parlayan Matematik Ormanı’na yürüyüşe çıktı. Dallarda sallanan sayılar ve yerdeki renkli şekiller Mino’yu büyülemişti. Birden karşısına 5 kırmızı elma çıktı. Ama sepetinde sadece 2 elma vardı.
 “Hmm… 5 elmaya ulaşmak için kaç elmam eksik acaba?” diye düşündü ve elmaların yanına oturdu.
 Tam o sırada ormanın derinliklerinden bir ses geldi: “Hey, yardıma mı ihtiyacın var?”

Mino sesin geldiği yöne baktı ve küçük bir sincap gördü. Sincap gülümseyerek dedi ki:
 “Bence eksik elmaların sayısı 3!”
 Mino parmaklarıyla saydı: “1…2…3!” ve eksik elmalarını sepetine ekledi.
 Sevinçle yoluna devam etti ve birden karşısına 3 köprü çıktı: biri kare, biri üçgen, biri daire şeklindeydi.
 Mino duraksadı: “Acaba hangi köprü güvenli geçer?”

Sevgi GÜNGÖR VAN

Köprülerin üzerinde küçük bir tabela vardı: “Benim 3 köşem var, adımı bilen var mı?”
 Mino biraz düşündü ve bağırdı: “Tabii ki! Bu üçgen!”
 Üçgen köprüsünden dikkatle atladı ve karşıya geçti.
 Karşısında bir gölet açıldı ve içinde 4 sevimli kurbağa zıplıyordu.
“Bir tanesi geri zıpladı… gölette kaç kurbağa kaldı acaba?” diye merak etti.

Ganimet YILDIRIM ANKARA

Mino taşları sayarak düşündü: “4 kurbağadan 1’i geri gelirse geriye 3 kalır.”
 Kurbağalar mutlulukla zıpladı ve Mino yürümeye devam etti.
 Biraz ileride 3 ağaç gördü: 2 uzun, 1 kısa.
 “Hangisi daha uzun acaba?” diye kafasını kaşıdı.

Şirin KAFTAR HAGİ

 Mino son üç yıldızı toplamak için dikkatle ormanı taradı. Tüm yıldızları topladıktan sonra sandık yavaşça açıldı ve içinden “Matematik Kahramanı” madalyası çıktı.

 Mino öğrendi ki matematik; saymak, şekilleri tanımak ve arkadaşlarla macera yaşamak demekti.

Ormanın ışığı daha da parlak oldu, Mino mutlu bir şekilde yürümeye devam etti…