Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας αρκούδος που έπαιζε πιάνο και πάνω στο πιάνο καθόταν ένα σκυλάκι. Μετά έφυγε ο αρκούδος και πήγε στο σπίτι του. Πηγαίνοντας στο σπίτι του συνάντησε απέξω ένα κοάλα. 

Μετά μπήκε με το κοάλα μέσα στο σπίτι και φάγανε μερικά φύλλα. Το σκυλάκι έφαγε το δικό του το φαγητό.

Εκεί που όλοι μαζί κάθονταν και περνούσαν όμορφα, χτύπησε η πόρτα και ήταν ο Άρης ο Τσαγκάρης, που πήγαινε από σπίτι σε σπίτι, στο χταπόδι, στο κοάλα και στους άλλους φίλους του που του ζήτησαν να τους φτιάξει διάφορα πράγματα όπως παπούτσια και ρούχα, μπότες, ζακέτα μάλλινη και παντόφλες, παντελόνια μαύρα και ένα πουκάμισο. Τα ζωάκια μετά είπαν στον Άρη τον Τσαγκάρη ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ για αυτά που τους έφτιαξε και μετά τα ζωάκια τον προσκάλεσαν σε ένα πάρτυ να κάτσει μαζί τους να φάνε, να πιούνε, να κάνουν ένα πυτζάμα πάρτυ και μετά να κοιμηθούν όλοι μαζί.

Εκεί λοιπόν που περνούσαν όλοι καλά και έπιναν το τσάι τους, λέει ο Αρκούδος: «Γιατί να μην πάμε έξω στον υπέροχο κήπο μας να φάμε και να χορέψουμε;» Απαντάει τότε ο σκύλος: «Γαβ γαβ!» Να και ο σκαντζόχοιρος, ο ποντικός και ο βάτραχος που έρχονταν πολύ χαρούμενοι και χαροπηδώντας. Τότε τους λέει ο Αρκούδος: «Ελάτε κι εσείς στην παρέα μας να πιούμε ένα τσαγάκι, να χορέψουμε, να φάμε και να μοιραστούμε, γιατί όταν μοιραζόμαστε είναι καλό!

Εκεί που περνούσαν όλοι πολύ ωραία,  το ποντίκι πήγε έξω στον κήπο που ήταν όλοι μαζεμένοι, σε ένα δέντρο και καθώς το μύριζε έπεσε ένα μήλο κάτω. Τότε προσπάθησε να το πάρει δαγκώνοντάς το με το στόμα του και το πήγε στους φίλους του και είπε: «Πήρα ένα ζουμερό μήλο από τη μηλιά σας και το έφερα να το μοιραστούμε και να το φάμε. Τότε όλα τα ζωάκια το έκοψαν και το έφαγαν. Το δέντρο ένιωσε χαρά, αγάπη, ελπίδα και αποφάσισαν, για να δείξουν τη χαρά τους στο δέντρο, να πάνε γύρω από αυτό, να χορέψουν και να τραγουδήσουν. Ξαφνικά το δέντρο μεταμορφώθηκε σε βάρκα και τα ζωάκια μπήκαν όλα μέσα και πήγαν βαρκάδα!

Τα ζωάκια έπαιζαν όμορφα πάνω στη βάρκα με την μπάλα όταν ξαφνικά η μπάλα βγαίνει από τη βάρκα και πέφτει πάνω στη μύτη ενός ξιφία και ξεφουσκώνει. Τα ζωάκια βλέπουν τον ξιφία και τον φοβούνται γιατί με την μύτη του ξεφούσκωσε την μπάλα τους και δεν θέλουν να παίξουν μαζί του. Όμως εκείνος είναι  πολύ καλός.

Όλοι μαζί λοιπόν οι φίλοι κάνοντας κουπί φτάνουν σε μια ωραία παραλία και συναντούν έναν αστακό και την κυρία αστακίνα και τους βλέπουν να χορεύουν το χορό των μπιζελιών! Τότε βγαίνουν όλοι μαζί έξω από την βάρκα, αλλά ο ξιφίας που τους ακολουθούσε μένει μέσα στη θάλασσα και τους κοιτάει από εκεί. 

Η καμηλοπάρδαλη όμως ήθελε να παίξει κι αυτή με τα άλλα ζώα, αλλά δεν έβλεπε καλά και τα άλλα ζώα της είπαν ότι για να παίξεις μαζί μας πρέπει να φορέσεις τα γυαλιά σου. Τότε οι αστακοί πήγαν στο σπίτι τους και έφεραν τα δικά τους γυαλιά, αφού πρώτα τα καθάρισαν και μετά τα έδωσαν στην καμηλοπάρδαλη.