Μια μέλισσα που την έλεγαν Ζαχαρούλα ζούσε σε ένα πανέμορφο, μεγάλο και καταπράσινο δάσος. Εκεί καθημερινά έβλεπε αγριολούλουδα και πανύψηλα δέντρα αλλά και πολλά ζώα. Κάθε πρωί η Ζαχαρούλα πήγαινε στα λουλούδια για να πάρει νέκταρ. Μετά έκανε τη διαδικασία που χρειαζόταν. 

Ένα πρωί η γλυκύτατη μελισσούλα ξύπνησε και αποφάσισε να κάνει την καθημερινή της εργασία. Την ώρα που πήγε να ρουφήξει το νέκταρ, συνάντησε μία σφήκα η οποία θέλησε να τη βοηθήσει. Η Ζαχαρούλα ένιωσε μεγάλη χαρά. 

 Η Ζαχαρούλα πέταξε σε ένα λιβάδι και της άρεσε πολύ. Πήρε το νέκταρ των λουλουδιών και μετέφερε τη γύρη από τα αρσενικά στα θηλυκά άνθη. Μύρισε πολλά άνθη, όπως τριαντάφυλλα, παπαρούνες και ηλίανθους. 

Στο τέλος πήγε στο χρυσάνθεμο. Πήρε τη γύρη από το αρσενικό φυτό και την πήγε στο θηλυκό. Ήξερε ότι έπρεπε να γίνει η αναπαραγωγή των φυτών. Άλλωστε αυτός ήταν ο ρόλος της στη φύση.