Μια φορά κι έναν καιρό  σε ένα χωριό, μέσα από ένα μικρό χρωματιστό σπιτάκι με μεγάλη αυλή γεμάτη δέντρα και λουλούδια, ακούστηκαν πολύ δυνατές παιδικές φωνές.

                     ΜΑΛΩΜΑΤΑ!!!!

Εεεεεεε!!!!!1

ΑΑΑΑΑ!!!!

Δυο αδερφάκια   ξεκίνησαν να παίξουν και ....

αντί γι αυτό, μάλωσαν για τα παιχνίδια και για τα κουκλάκια:

-Δικό μου είναι αυτό!

-Όχι, εγώ το πήρα πρώτος!  Δώσ ' το μου!

Φωνές και μαλώματα!!!

Μετά προσπάθησαν να ζωγραφίσουν αλλά κι εκεί τα ίδια...

-Εγώ θέλω αυτόν τον μαρκαδόρο!

-Όχι εγώ τον θέλω!!

Και πάλι όμως ...  Φωνές και μαλώματα!!!

Η γιαγιά και ο παππούς στενοχωρήθηκαν. Όσο κι αν προσπαθούσαν να τους σταματήσουν τα παιδιά συνέχιζαν να μαλώνουν και δεν άκουγαν τίποτα.

Αποφάσισαν λοιπόν να τους δώσουν να φάνε μπισκότα και παγωτό  για να ηρεμήσουν. Αλλά και  πάλι τίποτα..... Φωνές και μαλώματα!!

-Δικό μου είναι αυτό το μπισκότο!

-Όχι, εγώ το πήρα...

-Εγώ θέλω αυτό το παγωτό

-Εγώ πρώτος ...

-Εγώ το πιο μεγάλο...

Η γιαγιά και ο παππούς ζαλίστηκαν! Πόνεσε το κεφάλι τους και ανέβασαν πίεση! Κόντεψαν να πάνε στο νοσοκομείο.....Δεν άντεχαν άλλο τα μαλώματα....

-Σταματήστεεε!!! φώναζαν αλλά κανένα από τα δύο αδέρφια δεν άκουγε...και συνέχιζαν να μαλώνουν.... 

Μαζί τους στενοχωρήθηκαν και τα δέντρα της αυλής που ξαφνικά ξεράθηκαν κι  έριξαν όλα τους τα φύλλα και τα κλαδιά. Αλλά και τα λουλούδια ...  μαράθηκαν κι έχασαν τα χρωματιστά πέταλά τους... Και τα σύννεφα ... μαύρισαν από τη στενοχώρια τους άρχισαν να κλαίνε με μαύρη δυνατή βροχή και  σκέπασαν τον ήλιο και το φως χάθηκε! 

 Σκοτάδι παντού.....

Τα παιδιά ξαφνιάστηκαν  και επιτέλους σταμάτησαν να μαλώνουν.

Κοίταξαν γύρω τους και κατάλαβαν ότι ο παππούς και η γιαγιά ήταν πολύ στενοχωρημένοι με  τη συμπεριφορά τους. Και όχι μόνο αυτοί αλλά και ολόκληρη η φύση....Κάθησαν και σκέφτηκαν τι είχε συμβεί. Κοίταξαν ο ένας τον άλλον και είπαν με μια φωνή:

-Συγγνώμη παππού και γιαγιά! Δεν θα ξαναμαλώσουμε. Ούτε θα σας στενοχωρήσουμε!

Αμέσως τότε .. η βροχή σταμάτησε, τα σύννεφα καθάρισαν και μια ακτίνα φωτός εμφανίστηκε στον ουρανό!

-Από εδώ και πέρα θα μοιραζόμαστε τα παιχνίδια

- Ναι... και τα φαγητά!

Και τότε .... 

Τα δέντρα έβγαλαν ξανά κλαδιά και γέμισαν καταπράσινα φύλλα  και τα λουλούδια άνθισαν και χρωμάτισαν και πάλι την αυλή!

-Σ αγαπώ! Είσαι ο καλύτερος αδερφός του κόσμου! είπε το κορίτσι. 

-Κι εγώ σ αγαπώ! είσαι η καλύτερη αδερφή του κόσμου! είπε το αγόρι 

-ΤΕΛΟΣ ΤΑ ΜΑΛΩΜΑΤΑ! Είπαν και οι δύο και αγκαλιάστηκαν σφιχτά.

Και τότε...

Ένα πανέμορφο ουράνιο τόξο εμφανίστηκε στον ουρανό και τα χρώματά του έβαψαν πολύχρωμα τα πρόσωπα των παιδιών και του παππού και της γιαγιάς!

Ήταν τα χρώματα της αγάπης που ξεπρόβαλαν μόλις τέλειωσαν τα μαλώματα!!!!

Συγγραφείς και εικονογράφοι του παραμυθιού είναι οι μαθητές του 5ου Νηπιαγωγείου  Συκεών

 2025-2026:

Αναστασία,   Γιώργος,   Τριαντάφυλλος, Κλέβι,    Χρήστος,     Ηλίας,     Χριστιάννα, Ηλιάνα Τ.,       Αλίκη,      Ηλιάνα Σ., Μεταξία,    Κωνσταντίνος,       Θανάσης, Σπάρτακος,   Μαρία-Χαρά,     Μαίρη, Μαρία Π.,     Ανθή,     Ελένη,      Χαρίκλεια, Απόλλωνας,       Γεωργία,    Αλέξανδρος