Okulun son haftasıydı. Ece odasını toplarken kitaplığın altında eski, tozlu bir kutu buldu. Kutunun uzun zamandır kimsenin dokunmadığı belliydi. Merakla kutuyu eline aldı ve açmaya karar verdi.

Kutunun içinde eski bir günlük vardı. Ece ilk sayfayı açtığında dedesine ait olduğunu düşündüğü bir yazıyla karşılaştı:

"Eğer bu satırları okuyorsan, evimdeki dört gizemi çözmeye çalış."

Bu cümle Ece'nin merakını daha da artırdı.

İlk notta şöyle yazıyordu:

"Çalışma masamın üzerindeki küçük araç bazen o kadar etkili olur ki kış günlerinde ellerimi ona yaklaştırmak isterim."

Ece bir süre düşündü.

"Acaba dedem hangi araçtan bahsediyor?" diye kendi kendine sordu.

Bir sonraki sayfada şu ifadeler yer alıyordu:

"Akşamları kitap okurken bana yardım eden şey, karanlığı ortadan kaldırır ama kendisi hiç konuşmaz."

Ece'nin aklına birkaç farklı eşya geldi. Fakat hangisinin doğru olduğundan emin değildi.

Üçüncü not daha da ilginçti:

"Bazen sessiz bir odada tek başıma otururken, bir düğmeye dokunmam yeterli olurdu. O zaman evin içinde farklı şeyler duymaya başlardım."

Ece, dedesinin neyi kastettiğini anlamaya çalışıyordu.