Μια φορά και ένα καιρό, σε ένα υπέροχο χωριό στην Ευρώπη, ζούσε ο Κυπρελλαδούλης. Το χωριό αυτό δεν ήταν σαν όλα τα άλλα... Παντού υπήρχαν κάθε λογής βιβλία. Στους δρόμους, στα σοκάκια, στις πλατείες, στο σχολείο, ακόμα και στις στέγες των σπιτιών. 

Ανάλογα με τη διάθεσή τους, οι κάτοικοι, αλλά και όσοι και όσες τύχαινε να περάσουν από εκεί, μπορούσαν να διαβάσουν όποιο βιβλίο ήθελαν. 

Αν ήθελαν να διασκεδάσουν, διάλεγαν ένα βιβλίο χιουμοριστικό, αν ήθελαν να μάθουν για ένα άλλο τόπο διάλεγαν ένα βιβλίο ταξιδιωτικό και αν ήθελαν να μάθουν για την ιστορία και τους μύθους διάλεγαν ένα βιβλίο μυθολογίας. 

Ο Κυπρελλαδούλης, ήταν θα λέγαμε ο φύλακας αυτού του υπέροχου χωριού. Ήταν ο φύλακας των βιβλίων. Κάθε φορά που κάποιος προσπαθούσε να κλέψει ή να καταστρέψει ένα βιβλίο, αυτός φορούσε τις μαγικές του μπότες και το έσωζε. Έτσι όλοι και όλες τον αγαπούσαν.

Ένα ιστορικό πρωινό ο Κυπρελλαδούδης έτρωγε το πρωινό του ,διαβάζοντας ένα παλιό βιβλίο που του χάρισε η γιαγιά του όταν ήταν παιδί .Του έλεγε πολλές ιστορίες για αυτό το βιβλίο και πως αυτό το έδιναν στους προστάτες των βιβλίων.Ήταν ένα όπλο για κάτι αλλά δεν μπορούσε να του πει γιατί. Ξαφνικά ένα σημείωμα έπεσε από το βιβλίο.

Αν είσαι αληθινός προστάτης των βιβλίων θα βρεις το κλειδί για τη γνώση των βιβλίων .

Στοιχείο: ένα χρυσό κλειδί 

Ο Κυπρελλαδούδης κοίταξε ξανά και ξανά το σημείωμα. Τα γράμματα ήταν ξεθωριασμένα, λες και είχαν γραφτεί πριν από εκατοντάδες χρόνια.

Στο κάτω μέρος υπήρχε ένα παράξενο σύμβολο: ένα ανοιχτό βιβλίο με ένα χρυσό κλειδί στο κέντρο του.

«Τι να σημαίνει αυτό;» αναρωτήθηκε.

Ξαφνικά παρατήρησε ότι το σύμβολο ήταν ίδιο με ένα σχέδιο που υπήρχε στο εξώφυλλο του παλιού βιβλίου. Το άγγιξε προσεκτικά και τότε ακούστηκε ένα μικρό κλικ.Εμφανίστηκε ένα χρυσό κλειδί. «Τί να ανοίγει αυτό το κλειδί;». Έψαξε στο βιβλίο και βρήκε μια κρυφή σελίδα,εκεί υπήρχε ένας γρίφος:

Δεν είμαι χρυσό ούτε ασημένιο,
μα ανοίγω θησαυρούς.

Δεν έχω δόντια, μα είμαι κλειδί.

Βρίσκομαι σε κάθε βιβλίο.

Τι είμαι;

Ο Κυπρελλαδούδης σκέφτηκε για λίγα λεπτά. Ύστερα χαμογέλασε.

«Η γνώση!» φώναξε. Ξαφνικά του ήρθε μια ιδέα για το τι μπορεί να ανοίγει το κλειδί. 

Πίσω από την πόρτα υπήρχε ένα μυστικό δωμάτιο γεμάτο βιβλία. Άλλα ήταν χρυσά, άλλα ασημένια και άλλα είχαν σελίδες που έλαμπαν σαν να ήταν φτιαγμένες από φως. Στο κέντρο του δωματίου βρισκόταν ένα μεγάλο βιβλίο πάνω σε ένα ξύλινο τραπέζι.  Όταν ο Κυπρελλαδούλης άνοιξε το παλιό βιβλίο, διάβασε μια προειδοποίηση: «Το χωριό των βιβλίων κινδυνεύει. Οι κάτοικοί του έχουν αρχίσει να κρατούν τις γνώσεις και τα βιβλία μόνο για τον εαυτό τους. Αν συνεχιστεί αυτό, η χαρά και η ευημερία του χωριού θα χαθούν».