This book was created and published on StoryJumper™

©2014 StoryJumper, Inc.   All rights reserved.

Publish your own children's book: 

www.storyjumper.com

Bir zamanlar denizler ülkesinde, suların altında denizlerin 

derinliklerinde bir ülke varmış. Bu ülkenin kralının da altı kızı 

varmış. Genç prenseslerin anneleri çoktan uzun yıllar önce ölmüş 

ve onları büyükanneleri büyütmüş. İçlerinde en güzelleri 

küçükleriymiş. Küçük deniz kızının saçları altın bukleler halinde 

omuzlarına dökülüyormuş, o kadar narin ve güzelmiş ki gören bütün 

prensler ona aşık olurlarmış.

Bizim deniz kızları, büyükannelerinin anlattığı yeryüzüyle ilgili 

masalları çok seviyorlarmış. Daha önce yeryüzünü görmedikleri 

için merakları da günden güne artıyormuş. Büyükanneleri onlara 

yeryüzünü anlatırken, bacak adlı iki şeyin üzerinde yürüyen garip 

insanlardan bahsediyormuş ve bizim küçük deniz kızı ,bu 

anlatılanları görmek istiyormuş. `Onbeş . yaşını beklemen gerekir,` 

demiş büyükannesi, `O zaman gidip görebilirsin.`

En büyük deniz kızı yaşı geldiğinde yeryüzüne çıkmış ve 

gördüğü ilginç şeyleri kardeşlerine anlatmış. Yıllar 

geçmiş ve sonunda bizim küçük denizkızının da 

yeryüzüne insanların dünyasına çıkabileceği gün gelmiş. 

Şimdiye kadar hep merak ettiği dünyayı artık kendi 

gözleriyle görebilecekmiş. Yüzeye doğru . yüzerken 

güneş batıyormuş. Yakınlarda bir gemi demir atmış. 

Küçük deniz kızı suyun yüzüne çıktığında, gemideki 

yakışıklı prensi görmüş. Prens kendisini birisinin 

gözlediğini de, prensesin ondan gözlerini ayıramadığını 

da bilmiyormuş tabii. Birden hava kararmış, gemi çıkan 

fırtınayla sallanmaya başlamış. Çok geçmeden 

yelkenleri parçalanmış, direği kırılmış ve gemi sulara 

gömülmüş. O ana kadar prensi takip eden küçük deniz 

kızı, onu kurtarmış ve kıyıya çıkarmış. Sabaha kadar 

onun uyanmasını beklemiş, onu denizden takip edip 

durmuş.

 Sabah olduğunda prens hala yattığı yerde uyuyor, 

denizkızı da başucunda onu bekliyormuş. Az sonra 

birkaç kız koşarak gelmiş. Prens gözlerini açmış gelen 

kızlar sevinçle onu tutarak oradan götürmüşler.

O günden sonra bizim deniz kızının hayattaki tek gayesi 

prensini görmek olmuş. Artık dayanamıyormuş. Su 

cadısına gidip akıl almaya karar vermiş. Cadı onu 

görünce bir kahkaha atmış: `Niçin geldiğini biliyorum 

denizkızı,` demiş. `İnsana dönüşüp karaya çıkmak 

istiyorsun. Böylece prensle daha yakın olacağını 

düşünüyorsun. Ama bunun bir bedeli var, biliyor 

musun?` `Bilmiyordum,` demiş `ama insan olabilmek 

için neyse öderim.` `Sesini istiyorum,` demiş cadı, 

`şu şarkılar söyleyen güzel sesini. Bana sesini verirsen 

ben de seni iki ayaklı güzel bir genç kıza çeviririm. Ama 

unutma, prens seni bütün kalbiyle sevmeli ve 

evlenmeli. Yoksa bir deniz köpüğüne dönüşüp sonsuza 

dek yok olursun.` 

Küçük deniz kızı düşünmemiş bile. ` Çabuk,` demiş 

`Ben kararımı çoktan verdim zaten.` Bunun üzerine su 

cadısı denizkızına içmesi için büyülü bir ilaç vermiş. 

Küçük deniz kızı prensin karşısına dikildiği an prens bu 

hiç konuşmayan kızdan çok hoşlanmış ve onsuz 

yapamayacağına karar vermiş. Küçük denizkızı da prensi 

her geçen gün daha çok sevmiş, ama prens ona bir türlü 

evlenme teklif etmiyormuş. 

Prensin annesi ve babası, kendine eş bulması için 

baskı yapıyorlarmış. Prens sonunda yakındaki bir 

ülkenin prensesiyle tanışmaya karar vermiş. 

Yanında-bizim küçük denizkızını da götürmüş. 

Zavallı kız çok acı çekiyormuş. Prens komşu 

ülkeye gidip prensesle karşılaşınca aklı başından 

gitmiş ve hemen evlenmek istemiş. Düğünleri 

muhteşem olmuş. Her yer çiçek, ipek ve 

mücevherle kaplıymış. Mutlu çifti görmeye gelen 

herkes coşku içindeymiş. Yalnızca küçük denizkızı 

sessizmiş. Gözyaşları sessizce süzülüyormuş 

yanaklarından.

You've previewed 9 of 15 pages.

To read more: