This book was created and published on StoryJumper™

©2015 StoryJumper, Inc.   All rights reserved.

Publish your own children's book: 

www.storyjumper.com

Święto, które przybyło do nas z Ameryki, 

wbrew pozorom nie pochodzi stamtąd. Ten 

zwyczaj, obchodzony 31 października, czyli w 

Wigilię Wszystkich Świętych, sięga dawnej 

tradycji Celtów, zamieszkujących na długo 

przed początkiem naszej ery dzisiejsze tereny 

Anglii, Irlandii, Szkocji, Walii i płn. Francji. A 

dokładniej - pochodzi z ceremonii celtyckich 

kapłanów, zwanych druidami, którzy 

sprawowali w pogańskiej Szkocji funkcje 

sędziów, lekarzy i magów.

Celtowie wierzyli, że w ostatnim dniu roku - 

31 października (wg ich kalendarza), duchy 

zmarłych odwiedzają ziemię. Duchy tych, co 

odeszli, przybywały wówczas do swych 

ziemskich domów w poszukiwaniu ciepłego 

schronienia.

 Tego dnia odbywał się też główny sabat 

czarownic, które zlatywały się na miotłach w 

towarzystwie czarnych kotów.

Wieczorami na wzgórzach palono więc 

ogniska, aby odstraszyć złe moce, a zmarłym 

wskazać drogę do domów. Aby odegnać złe 

duchy, wkładano maski odstraszające, 

hałasowano, zapalano światła (zabierano 

światło złym duchom), żeby nie mogły się 

ogrzać i wracały, skąd przyszły. Ubierano się 

nawet w skóry zwierzęce, żeby chronić się 

przed złym losem. 

Nazwa Halloween pochodzi od wyrażenia "All 

Hallows' Eve", co oznacza Wigilię Wszystkich 

Świętych, kiedy to ludzie modlili się za zmarłych 

przed dniem Wszystkich Świętych 1 listopada.

 Kultywowane powszechnie w średniowieczu 

praktyki Halloween nazywano Nocą Czarów. Warto 

też w tym miejscu dodać, że ponad 2 tys. lat temu 

31 października był dniem, w którym świętowano 

potrójnie: żegnano lato, witano zimę i obchodzono 

święto zmarłych.

You've previewed 9 of 14 pages.

To read more: