Herkes beğenirdi onu.

Kızlar onun gibi olmak isterdi pek de fazla kız arkadaşı yoktu zaten çünkü kıskanırlardı onu.

En tepesinde bulutlar vardı ve aşağıya doğru dökülüyordu bukleleri, kirpikleri göz kapaklarına değerdi, tek bakışıyla adeta fırtınalar estirirdi gönüllerde.

Merhaba diyen gözleri vardı. Kendisi de farkındaydı bu güzelliğinin

Gözucuyla bakarken bakışından anlamak hiç te zor değildi bunu. Gözkapaklarının altında sakladığı özgüvenli mağrurluğu yüzündeki çizgilerde ele veriyordu.

Onu ilk gördüğümden bu yana 6 ay geçmişti. Her salı ve cuma günü aynı dersi alıyorduk. Tek bir dersi bile kaçırmak istemiyordum, hasta bile olsam onu görebilmek için fakülteye gidiyordum. Bir gün eski bir arkadaşım beni yemeğe davet ettiğinde Lavinia'nın da orda olabileceği aklımın ucundan bile geçmemişti.