Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ποταμός που κυλούσε συνεχώς.

Πότε ήταν ήρεμος και φιλικός, πότε φούσκωνε και γινόταν απειλητικός.

Στη μία όχθη του ποταμού ζουν οι γεωργοί.

Είναι χαρούμενοι και κουρασμένοι.

Φορούν πράσινες στολές, πράσινα καπέλα και μαύρες γαλότσες.

Τα σπίτια τους είναι άσπρα με κόκκινα κεραμίδια.

Στην άλλη όχθη του ποταμού ζούνε οι κτηνοτρόφοι.

Είναι κι αυτοί χαρούμενοι και κουρασμένοι.

Φορούν κόκκινες φόρμες, κίτρινα καπέλα και καφέ γαλότσες.

Τα σπίτια τους είναι κίτρινα με κόκκινα κεραμίδια.

Το Φθινόπωρο οι γεωργοί οργώνουν τα χωράφια και μετά τα σπέρνουν. Το καλοκαίρι μαζεύουν το σιτάρι, το αλέθουν και φτιάχνουν αλεύρι. Μαζεύουν τα λαχανικά και τα φρούτα. Τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο και μαθαίνουν τις δουλειές των αγροτών. Δάσκαλός τους είναι ο γεωπόνος, ο κύριος Γιώργος.

Κάθε πρωί οι κτηνοτρόφοι ταΐζουν τα ζώα. Τα κάνουν και μπάνιο. Καθαρίζουν τους σταύλους, αρμέγουν τις αγελάδες, τα πρόβατα και τις κατσίκες. Μαζεύουν τα αβγά. Μερικές φορές φτιάχνουν γιαούρτι, τυρί και βούτυρο. Τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο. Μαθαίνουν να φροντίζουν τα ζώα. Δασκάλα τους είναι η κτηνίατρος η κυρία Ιωάννα.

Στα παιδιά αρέσει να παίζουν δίπλα στο ποτάμι. Συχνά πηγαίνουν εκεί εκδρομή με το σχολείο.