HZ. MUHAMMED'İN HAYATI

Preview audio:

storyj.mp/aidft9xph6k8

İslam Öncesi Mekke:

Arap toplumu İslamiyet öncesinde kabileler halinde yaşıyorlardı. Kabile başkanlarına “Şeyh” deniyordu. Hicaz ve Yemen bölgelerinde ise bazı şehirler kurulmuştu, bu şehirler “Mekke”,” Yesrib” ve “Taif”ti. Arap toplumu, kurulan şehirlere rağmen hayatlarını çölde geçiriyorlardı. Hicaz bölgesinde kurulan panayırlara ülkenin dört bir yanından akın akın gelenler arasında satıcılar, şairler, hatipler, falcılar ve çeşitli dinlere mensup kimseler bulunuyordu. Kabileler arasında sürekli kan davası ve sınır anlaşmazlıkları sebebiyle savaş eksik olmazdı. En yaygın olarak görülen inanış putperestlikti. En önemli putlar, Hubel, Lât, Menât, Uzzâ, Vedd, Suva', Yeğûs, Yeûk ve Nesr adlarını taşıyanlardı. Mekke'de Kâbe ve civârına 360 kadar put yerleştirilmişti.

Fil Vakası: Fil Vakası Ebrehe ve ordusunun Kabe’yi yıkmak amacıyla filleriyle birlikte Mekke’ye yürüyüşlerine fakat Allah tarafından gönderilen Ebabil kuşlarının bozgununa uğrayıp başarısız oluşlarına verilen addır. Bu hadise Hz. Muhammed’in doğumundan 52 gün önce gerçekleşmiştir. Kurandaki 105. sure olan Fil Suresi bu olayı ele alır. Surenin Türkçe meali şu şekildedir:Fil ashabına rabbin ne yaptı, neler etti, görmedin mi, (2) düzenlerini boşa çıkarmadı mı, (3) ve onlara, çeşitli yerlerden bölük-bölük, birbiri ardınca kuşlar göndermedi mi? (4) Onları, balçıktan taşlarla taşladılar, (5) onlar da içi boş ekin saplarına, kırılıp ezilmiş samanlara döndüler.Yararlandığım kaynaklar:Kitap: Kuran-ı Kerim Anlamı Hazırlayan: Abdülbaki GölpınarlıSite: http://www.turkcebilgi.com/fil_vakası

İslam Öncesi Arap Toplumunun Sosyal Yapısı

Arap toplumunda İslam öncesi döneme Cahiliye Dönemi adı da verilir. Arap toplumunda köleciliğin var olduğu, kadınların sosyal konumlarının kötü olduğu görülür. O zamanlar orası kabilelere bölünmüştür. Yani,belli bir birlik yoktu. Kabilecilik nedeniyle kan davaları görülmüş, yıllarca süren kan davaları yaşanmıştır.

Siyasi ve İdari Yapı: “İslam öncesi dönemde Arabistan yarımadasında yaşayan topluluklar arasında kabilecilik oldukça güçlüydü.İslamiyet’ten önce Güney Arapları, yerleşik bir hayat yaşayıp, ticaret ve tarımla uğraşıyorlardı.Kuzeyliler ise göçebe (bedevî) bir hayat sürdürürlerdi.Kuzey Arabistan’da Nabati, Tedmür, Gassani, Lahmi ve Kinde, güneyde ise Sebe, Main, Himyeri devletleri kurulmuştu. Arap yarımadasında siyasi birliğin sağlanması mümkün olmamıştır.”

İslamiyet öncesinde arap toplumunda okuma yazma bilenlerin sayısı oldukça azdı. Cömertlik, konukseverlik, sözde durma, düşmanları bile olsa kendilerine sığınanları koruma, cesâret.. gibi bazı iyi özellikleri yanında, soygunculuk, faizcilik, zenginleri üstün, fakirleri hor görme, içki ve kumar düşkünlüğü, kabilecilik gayreti ile kan dökme gibi son derece çirkin âdetleri de vardı. Özellikle köle ve kadınlara hiç değer vermezlerdi. Kadınlar, ölen kocasından, babasından ve diğer yakınlarından mirâs alamadıkları gibi, kendileri mirâs malları arasında, mirâsçılara kalırdı. Erkekler istedikleri kadar kadınla evlenebilirlerdi. Bazı kimseler kız çocuklarını diri diri kumlara gömecek derecede vahşet göstermişlerdi.

Sosyal Yapı: Yaşam daha çok deniz kıyısındaki bölgelerde yoğunlaşıyordu. Kızıl deniz kıyısındaki batı bölgeleri ticaret yolları üzerinde olduğundan ekonomik açıdan canlı durumdaydı.Halkın bir bölümü göçebe olarak iç bölgelerde çölün su kaynaklarına yakın yerlerinde yaşarken, diğer bölümü de şehirlerde yerleşmişti. Mekke, Arap yarımadasının en önemli şehri durumundaydı. Hem Kabe’nin burada bulunması, hem de Şam – Yemen ticaret yolunun önemli duraklarından biri olması Mekke’yi dini ve ticari bir merkez haline getirmişti. Putperest Araplar, yılın belli zamanlarında Mekke’yi ziyarete gelir, burada kurdukları büyük panayırlarda alışveriş yaparak, eğlenceler ve spor karşılaşmaları düzenlerlerdi. Ancak bu ziyaretin temel amacı Kabe’deki putlara ibadet idi.

İslam Öncesi Arap Yarımadasında Dinî Durum

Haniflik: Hz. İbrahim (a.s.)'ın dininin kalıntılarını devam ettiren kişilerdi. Arapların çoğunun, putperestlik yaygınlaşıncaya kadar bu inanca mensup oldukları kabul edilmektedir. Hz. İsmâil (a.s.) vasıtasıyla Haniflik inancını kabul etmişlerdi. Hz. Peygamberin doğumu esnasında mevcut bulunan Hanifler, Allah'ın birliğine inanırlar, putlara ibadeti reddederler, hesaba inanırlar, birçok cahiliyye âdetini kabul etmezlerdi. Siyasî, askerî herhangi bir ağırlıkları yoktu.

Putperestlik: Arap Yarımadasının her tarafına yayılmış, diğer bütün inançlardan daha fazla etkiye sahip ve daha çok yaygındı. Arabistan'a bu inancın ne zaman sokulduğu, nasıl yaygın hale geldiği konusunda değişik görüşler vardır. Bunlardan en yaygın olanı, putperestliği Arabistan'a Amr b. Luhay adında birinin soktuğudur. Huza'a kabilesinin reisi olan bu zat, dinlere olan ilgisi ve doğruluğuyla tanınmış biriydi. Devrin insanları onu büyük âlimlerden birisi olarak görmekteydiler.

Yahudilik: Yemen, Vadi'l–Kurâ, Hayber, Teymâ ve Yesrib'de (İslâm öncesi Medine) Yahudiler vardı. Bunlar, diğer inanç gruplarına göre askerî, siyâsî ve iktisâdî ağırlığa sahipti. Kendilerini Allah'ın seçkin milleti kabul ediyor ve Allah'ın insanları onlarla yöneteceğine inanıyorlardı. Bu sebeple, beklenilen son peygamberin kendilerinden biri olacağı beklentisi içindeydiler. Arabistan'a, ülkelerinin M.Ö. 587 yılında Buhtünnasır tarafından işgal edilmesi üzerine göç etmişlerdi.

Hıristiyanlık: Yarımada'nın kuzeyinde Tağlib, Kuda'a, Gassân kabileleri arasında ve Güney Yemen'de bazı Hristiyan gruplar vardı. Bunların da siyasî ve askerî herhangi bir ağırlıkları yoktu. Yarımada'nın içinde de yer yer bazı Hristiyan gruplara rastlanmaktaydı. Hristiyanlık, Arabistan'a Habeşliler ve Romalıların işgalleri sonucu M. 340 yıllarından itibaren girmiştir.

Hz Muhammed’in soyu

Hz. Muhammed İbrahim peygamberin oğlu İsmail’in soyundan gelmektedir. Adnaniler kavminin, Kureyş kavminin Haşimoğulları kabilesinin mensubudur. Adnan Hz. Muhammed’in yirmi birinci göbekten atasıdır. Soy kütüğü şöyledir: Muhammed b. Abdullah b. Abdülmuttalib (Şeybe) b. Hâşim b. Abdümenâf b. Kusay b. Kilâb b. Mürre b. Kâ‘b b. Lüey b. Gālib b. Fihr (Kureyş) b. Mâlik b. Nadr b. Kinâne b. Huzeyme b. Müdrike b. İlyâs b. Mudar b. Nizâr b. Mead b. Adnân.

Hz. Muhammed'in dedesi: Abdülmuttalib

Hz. Muhammed'in babaannesi: Fatıma

Hz. Muhammed'in anneannesi: Berre

Hz. Muhammed'in annesi: Âmine

Hz. Muhammed'in babası: Abdullah

Hz. Muhammed (sav)’in Doğumu

Hz. Muhammed’in doğumu rivayetlere göre fil vak'asından 50 gün sonra, miladi 571 yılının Nisan ayına, Arabi aylardan ise Rebiül-evvel ayının 12.pazartesi gecesine rastlamaktadır. Mekke’de dünyaya gelmiştir.

Hz. Peygamber’in annesi, Kureyş kabilesinin Zühreoğulları kolundan Âmine’dir. Babası ise yine Ku- reyş kabilesinin Haşimoğulları kolundan Abdullah’tır. Babası, Hz. Peygamber henüz dünyaya gelmeden ticaret maksadıyla çıktığı bir yolculuk sırasında Medine’de hastalanıp vefat etti. Yetim olarak hayata gözleri açan bu küçük çocuğa dedesi Abdülmüttalip tarafından, Araplar arasında az rastlanan Muhammed adı verildi.

Peygamberin doğduğu gecede birtakım olağanüstü olayların gerçekleştiği de söylenir. O gece İran Kisrâsı (Kralı)'nın Medâyin şehrindeki sarayının 14 sütûnu yıkılmış, Mecûsîlerin İran'da Istahrâbat şehrinde bin yıldan beri yanmakta olan "ateşgede"leri sönmüş, Sâve (Taberiyye) gölü yere batmış, bin yıldan beri kurumuş olan Semâve deresi'nin suları taşmış, Mecûsîlerin büyük bilgini Mûdibân korkunç bir rüya görmüş, Kâbe'deki putların yüz üstü devrildikleri görülmüştü. Kimileri tarafından bu olaylar Hz. Muhammed'in dünyaya gelişi ile bağdaştırılmaktadır.

Kâbe Hakemliği

Miladi 605 yılında Kureyşliler, yangın ve sel baskınlarından zarar gördüğü için Kâbe’yi yeniden inşa etmek istediler. O sırada bir Bizans gemisinin Cidde yakınlarındaki Şu‘aybe limanında karaya oturduğu haberi Mekke’ye ulaştı. Rivayete göre gemi Habeşistan’daki bir kilise tamirinde kullanılmak üzere mermer, kereste ve demir yüklü olup Bizans İmparatorunun emriyle Mısır’dan gönderilmişti. Velîd b. Mugîre ve arkadaşları Şu‘aybe’ye giderek geminin kerestelerini satın aldıkları gibi gemide bulunan marangoz ve inşaat ustası Bâkûm er-Rûmî’yi de Kâbe’nin tamiri için Mekke’ye davet ettiler. Hz. Peygamber’in de amcası Abbas’la birlikte taş taşıyıp yardımcı olduğu tamir sırasında Kâbe yeniden inşa edildi, ancak Hacer-ül Esved’in yerine yerleştirilmesi hususunda anlaşmazlık çıktı. Bu şerefli görevi hiçbir kabile başkasına bırakmak istemedi, hatta bu yüzden savaşmayı bile göze alanlar oldu. Nihayet Kureyş’in ileri gelenlerinden Ebû Ümeyye b. Mugîre, “Benî Şeybe kapısından Kâbe’ye ilk giren kimsenin vereceği karara uyulmasını” teklif etti; Kureyşliler bu teklifi benimseyip beklemeye başladılar. Kapıdan Hz. Muhammed (sav)’in girdiği görülünce orada bulunanlar “İşte el-emîn, işte Muhammed geldi!” diyerek memnuniyetlerini ifade ettiler. Hz. Muhammed (sav) bir örtü getirterek Hacer-ül Esved’i onun üzerine koydu, bütün kabile reislerinin iştirakiyle örtüyü kaldırdı, konulacağı hizaya gelince de taşı kendi elleriyle alıp yerine yerleştirdi. Böylece Kureyşliler arasında çıkmak üzere olan bir çatışmanın da önüne geçilmiş oldu.

You've previewed 11 of 18 pages.
To read more:

Benefits:

Full access to our public library
Save favorite books
Interact with authors

DOWNLOAD
LIKE

(2)
COMMENT

()
SHARE
SAVE

BUY THIS BOOK (from $3.39+)

BUY THIS BOOK
(from $3.39+)
BUY THIS BOOK
(from $3.39+)
DOWNLOAD
LIKE (2)

Liked By

COMMENT ()
SHARE
SAVE
Report

Encourage this author

BUY
LIKE

(2)
COMMENT

()
SHARE

Excessive Violence
Harassment
Offensive Pictures
Spelling & Grammar Errors
Unfinished
Other Problem

"HZ MUHAMMED'İN HAYATI"

Name: HZ MUHAMMED'İN HAYATI
Author: ekiome19

ekiome19

İslam Öncesi Mekke: Arap toplumu İslamiyet öncesinde kabileler halinde yaşıyorlardı. Kabile başkanlarına “Şeyh” deniyordu. Hicaz ve Yemen bölgelerinde ise bazı şehirler kurulmuştu, bu şehirler “Mekke”,” Yesrib” ve “Taif”ti. Arap toplumu, ...

(18 pages)

Privacy level: PUBLIC

21 reads 2 fans

Report