Preview audio:

storyj.mp/adivip6du4q7

Ζούσε κάποτε στην Κωνσταντινούπολη ένας αργυροχόος, που έφτιαχνε ρολόγια, βραχιόλια, δαχτυλίδια και διάφορα άλλα αντικείμενα για την Εκκλησία του Χριστού μας: δισκοπότηρα, εξώφυλλα για Ευαγγέλια, σκεύη για την Αγία Τράπεζα.

Ο αργυροχόος, που ήταν πολύ πιστός άνθρωπος, συνήθιζε να λέει συνεχώς: «Ο Θεός είναι μεγάλος!». Η γυναίκα του μάλιστα τον ειρωνευόταν γι’ αυτό, αλλά εκείνος δεν στενοχωριόταν. Οτιδήποτε κι αν έλεγε, στο τέλος συμπλήρωνε: «Ο Θεός είναι μεγάλος!». Όταν κάποιος του έλεγε κάτι, εκείνος του απαντούσε: - «Ναι, χριστιανέ μου, διότι ο Θεός είναι μεγάλος!».

Όταν τον επαινούσαν, έλεγε: «Ο Θεός είναι μεγάλος!». Ακόμη και όταν τον χλεύαζαν, απαντούσε ήρεμα: «Δεν πειράζει, διότι ο Θεός είναι μεγάλος!».

Μεταχειριζόταν τόσο συχνά αυτή την έκφραση, ώστε όλοι να λένε: «έλα να πάμε στον αργυροχόο εκείνον που λέει συνεχώς πως ο Θεός είναι μεγάλος». Κι έτσι, πήγαιναν στο εργαστήριό του πολλοί άνθρωποι.

- Αδελφέ, θέλω να μου κάνεις ένα δαχτυλίδι.

- Να σου κάνω, αδελφέ, διότι ο Θεός είναι μεγάλος!

- Μπορείς να μου γανώσεις ένα ποτήρι;

- Μπορώ, διότι ο Θεός είναι μεγάλος!

- Μπορείς να μου επενδύσεις αυτό το Ευαγγέλιο με ασήμι;

- Ασφαλώς και μπορώ, διότι ο Θεός είναι μεγάλος!

- Θα μου φτιάξεις ένα βραχόλι;

- Ναι, αδελφέ, διότι ο Θεός είναι μεγάλος!

Άκουσε κάποτε και ο αυτοκράτορας Λέων ο Σοφός ότι ήταν ένας αργυροχόος που έλεγε συνεχώς και σε όλους τον λόγο «ο Θεός είναι μεγάλος» και σκέφτηκε να τον πειράξει λίγο, για να διαπιστώσει εάν το έλεγε από πραγματική πίστη ή από απλή συνήθεια. Κι έτσι, αποφάσισε να μεταμφιεστεί.

Φόρεσε πολύ απλά ρούχα, για να μη φανερωθεί η βασιλική του ιδιότητα, και πήγε στον αργυροχόο κρατώντας ένα πανάκριβο δαχτυλίδι.

You've previewed 8 of 14 pages.
To read more:

Benefits: