Ένα παραμύθι για τη διδασκαλία του Ηλεκτρικού Ρεύματος στην Ε' Δημοτικού

Η ΚΑΛΩΔΙΟΥΠΟΛΗ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΦΩΤΕΙΝΗ

Mια φορά κι έναν καιρό, σε ένα τόπο μακρινό, και λιγάκι άγνωστο υπήρχε μια μεγάλη πόλη η Καλωδιούπολη. Δεν ήταν μια συνηθισμένη πόλη σαν αυτές που ξέρουμε. Εκεί είχαν δρόμους καλωδίων και μέσα τους ζούσαν τα μικρά ηλεκτρόνια. 

Τα ηλεκτρόνια, όμως, δεν μπορούσαν να δουν το ένα το άλλο, δεν μπορούσαν να παίξουν μεταξύ τους, δεν μπορούσαν να γνωρίσουν το ένα το άλλο και να γίνουν φίλοι γιατί η Καλωδιούπολη ήταν μια πόλη γεμάτη θλίψη, χωρίς καθόλου φως. Έτσι τριγυρνούσαν μέσα σε αυτή δυστυχισμένα και μόνα. Μία μόνο ευχή είχαν: να φωτιστεί ξανά η πόλη τους και να έρθει η στιγμή που θα αποκτήσουν κι αυτά ένα φίλο. 

Η δήμαρχος της Καλωδιούπολης λέγονταν κυρία Τάση. Το Δημαρχείο, δηλαδή το σπίτι όπου ζούσε είχε κι αυτό ένα περίεργο όνομα. Ήταν το Μέγαρο Μπαταρία και είχε δύο πόρτες, τη θετική πόρτα που συμβολίζονταν με ένα συν «+» και την αρνητική που συμβολίζονταν με ένα πλην «-». 

Οι πόρτες αυτές χώριζαν το Δημαρχείο σε δύο πτέρυγες αντίστοιχα, την αρνητική όπου δούλευαν τα περισσότερα ηλεκτρόνια που δεν ζούσαν στα καλώδια και τη θετική που είχε ελάχιστα ηλεκτρόνια για δουλειά. 

Γεια σας!

Είμαι η κυρία Τάση.

Η κυρία Τάση ήξερε πως τα ηλεκτρόνια που ζούσαν στα καλώδια ήταν μόνα και στενοχωρημένα και έψαχνε για πολύ καιρό να βρει μία λύση στο πρόβλημά τους. Μέχρι που μία ημέρα βρήκε μια ιδέα για να φωτιστεί η χώρα τους και έτσι τα ηλεκτρόνια να μπορούν να βλέπουν το ένα το άλλο και να μην ζουν πια στο σκοτάδι.

«Ακούστε να δείτε» τους είπε. «Εδώ κοντά υπάρχει ο Φωτεινός Πύργος. Είναι κρύος και κανείς δεν μένει σε αυτόν αλλά είναι η μόνη μας ελπίδα να φωτίσουμε την πόλη μας». Έπειτα τους είπε: «Για να φτάσουμε τον πύργο και να τον φωτίσουμε ξανά πρέπει να φτιάξουμε σωστά το δρόμο.

Πρέπει να πάρουμε ένα καλώδιο και τη μία του άκρη, να την ενώσουμε με τη θετική πόρτα του Μεγάρου Μπαταρία και την άλλη με την είσοδο του πύργου. Αλλά δε φτάνει μόνο αυτό! Πρέπει να γίνει ένας κύκλος! Οπότε, θα χρειαστούμε και ένα άλλο καλώδιο που θα ενώνει τη μία του άκρη με την αρνητική πόρτα του δημαρχείου και την άλλη άκρη με την έξοδο του πύργου». Τα ηλεκτρόνια έπιασαν αμέσως δουλειά και με δυσκολία, μέσα στα σκοτεινά, έκαναν τις σωστές συνδέσεις, όπως τους είχε πει η κυρία Τάση.

Ώρα να πιάσουμε

δουλειά!!