Güneşli bir gündü. Okuldan çıkan Hira evine gitti.

Annesi gülümseyerek Hira'ya:'Hoş geldin kızım, günün nasıl geçti?' diye sordu. Hira :'Hoş bulduk anne, sıradan bir gündü.' dedi.

Annesi:' Bugün matematik sınavın vardı, nasıl geçti?' diye sorunca Hira'nın canı sıkıldı ve :' Şeyyy... Hiç iyi geçmedi:' dedi. Annesi :' Neden iyi geçmedi' diye sordu. Hira:'Çünkü öğretmenimiz çok zor sordu, ayrıca o gün benim başım ağrıyordu. Nasıl başarılı olabilirim ki?' diye sordu.

Hira'nın annesi:'Sorunu önce kendimizde aramalıyız kızım. Her başarısız olduğunda buna bahaneler bulursan başarıyı yakalayamazsın. Başarı da başarısızlık da bizim davranışlarımızın sonucudur.

Mesela sınavının kötü geçmesinde senin hiç payın yok mu?Kendine sor bakalım; sınavına yeteri kadar çalıştın mı, derslerini dinledin mi, eve gelince konuları tekrar ettin mi? Bütün bunları yapmana rağmen sınavın kötü geçtiyse o zaman sorunun kaynağını kendin dışında arayabilirsin. Yapabileceğine inanırsan ve azimle çalışırsan yapabilirsin.' dedi.

Hira: 'Ama nasıl?' diye sordu. Annesi:' Sana yaşanmış bir hikaye anlatayım mı? Edison'nun kim olduğunu biliyorsun değil mi?' diye sordu.

Hira:' Evetttt! Ampulu bulan bilim adamı değil mi o?' diye sordu.

Thomas Edison bir gün eve geldiğinde annesine bir kağıt verdi ve “Bu kağıdı öğretmenim verdi ve sadece sana vermemi tembihledi”. dedi.

Annesi kağıdı gözyaşları içinde oğluna sesli olarak okudu: “Oğlunuz bir dahi. Bu okul onun için çok küçük ve onu eğitecek yeterlilikte öğretmenimiz yok. Lütfen onu kendiniz eğitin.”