Η μικρή Σοφία κατάγεται από την Βουλγαρία και ήρθε στην Ελλάδα με τους γονείς της και τον αδερφό της σε ηλικία 8 χρονών.

Από τις πρώτες μέρες στο σχολείο τα πράγματα για την μικρή Σοφία ήταν δύσκολα...

Δεν γνώριζε την ελληνική γλώσσα και τα άλλα παιδιά την κορόιδευαν.

Kαθώς περνούσε ο καιρός τα πράγματα γινόταν όλο και χειρότερα στο σχολείο...

Η Σοφία δεν μπορούσε να κάνει καμία φίλη... Έβλεπε τα άλλα παιδιά να παίζουν και όποτε τα πλησίαζε αυτά την έδιωχναν...

Συχνά μάλιστα λάμβανε προσβλητικά σχόλια και μηνύματα στο κινητό της και στο προφίλ της στο facebook...

Τα κορίτσια της τάξης της επί χρόνια συνέχισαν να την κοροϊδεύουν, να την χτυπούν, να την σπρώχνουν και εν΄ω αυτή έκλαιγε γελούσαν μαζί της ακόμα περισσότερο...

Στο σπίτι, οι γονείς της την έβλεπαν στενοχωρημένη , τη ρωτούσαν τι έχει, αν έκανε φίλες στο σχολείο, όμως, εκείνη αρνιόταν να τους μιλήσει...Αρκούνταν σε ένα σκέτο "Όλα καλά".

Μετά το σχολείο, η Σοφία καθόταν ώρες μόνη της στο πάρκο και έκλαιγε ενώ θυμόταν ωραίες στιγμές στην πατρίδα της...

Μια μέρα από αυτές πέρασε από το πάρκο τυχαία η δασκάλα της... Κάθησε μαζί της, της μίλησε και την έκανε να της ανοιχτεί...

Η δασκάλα της είχε καταλάβει ότι κάτι συνέβαινε... και ζήτησε από τη Σοφία να της αναφέρει κάθε περιστατικό αμέσως μόλις ξαναγίνει.

Την παρότρυνε μάλιστα να ξεκινήσει χορό ή μουσική ρωτώντας την με τι της άρεσε να ασχολείται στη χώρα της. Αμέσως η Σοφία θυμήθηκε πόσο πολύ της άρεσε ο χορός...

Θυμήθηκε πόσο καλή ήταν σε αυτό και τη φίλη της την Ελένη ... Έτσι, αποφάσισε να ΄ζητήσει από τους γονείς της να την γράψουν και να ξεκινήσει ξανά το μπαλέτο...

Σιγά σιγά άρχισε να πηγαίνει και να ασχολείται με το μπαλέτο, να ανεβάζουν με τη σχολή χορού παραστάσεις και να αρχίζει να πιστεύει ξανά στο εαυτό της...αφού κάπου τα καταφέρνει και αυτή καλά.

Τα χρόνια περνούσαν...η Σοφία πήγε στο Γυμνάσιο όπου εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει προβλήματα στο σχολείο λόγω της ξενικής της προφοράς και της χαμηλής απόδοσή της...

Όμως κάθε μέρα η Σοφία σκεφτόταν ότι μετά το σχολείο θα πάει να κάνει πρόβα για το μπαλέτο...

Εκεί ήταν ένας χώρος που αισθανόταν καλά, όμορφα, δυνατή, ασφαλής...