Dedykowane wszystkim

którzy chcieli wiedzieć

więcej.

Henryk Sienkiewicz jakiego znamy...

Zawód: pisarz,

Pseudonim:  Litwos 

Data urodzenia: 05.05.1846

Data śmierci: 15.11.1916 w wieku 70 lat

Przyczyna śmierci: z przyczyn naturalnych 

Znak Zodiaku:  Byk

Miejsce urodzenia: Wola Okrzejska, Polska

Miejsce śmierci: Vevey, Szwajcaria

Wzrost: 154 cm

A teraz Henryk Sienkiewicz jakiego nie znacie!

Jako jedyny z rodzeństwa nosił po ojcu Herb Oszyk przedstawiający łabędzia.

Herb Oszyk

Jako jedyny z rodzeństwa nosił po ojcu Herb Oszyk przedstawiający łabędzia.

Warszawskie

Gimnazjum

Podczas ostatecznego egzaminu

w Warszawskim Gimnazjum w ciągu godziny napisał prace za dwóch kolegów oraz własną.

W wyniku trudnej sytuacji materialnej rodziny, dziewiętnastoletni Henryk objął posadę guwernera u Weyherów w Płońsku.

Studiował na wydziale lekarskim Szkoły Głównej Warszawskiej, po pewnym czasie przeniósł się na studia prawnicze, następnie na wydział Filologiczno-Historyczny.

Szkoła główna

w Warszawie

Całe życie miał kompleksy na temat swojego niskiego wzrostu oraz miał skłonność do chorób gardła i zębów.

Zawsze miał problemy z wymyślaniem swoich tytułów do utworów.

Był adoratorem słynnej aktorki Heleny Modrzejewskiej.

Jego pierwsza (nieopublikowana) powieść nosiła tytuł "Ofiara".

Był namiętnym podróżnikiem

przez co napisał takie książki jak:

-"Listy z Ameryki"

-"Listy z Afryki"

Cały proces twórczy doprowadzał Sienkiewicza do skrajnego wyczerpania wyobraźni, przemęczenia i powtarzających się kryzysów twórczych, z których najpoważniejszy objawił się w trakcie pisania "Krzyżaków".

Lekarze określali jako anemię mózgu, a lekarstwem na to były nie ustające podróże po świecie.

W 1890 r. wyruszył do Afryki, ale trudy wyprawy go przerosły; zachorował na febrę i po pół roku był zmuszony opuścić Czarny Ląd.

Podczas zwiedzania Zanzibaru wraz

z towarzyszami podróży poznał wioskę ludożerców. „Niestety”, białych uważali za niesmacznych i nie jedli, a kiedy spali w hotelu, pod drzwiami pokoju na dobranoc Arabowie śpiewali im rzewne piosenki.