Μια φορά κι έναν καιρό ήταν...

-Κοκκινοσκουφίτσα, μην ξεχάσεις το καλάθι με τις λιχουδιές για την άρρωστη γιαγιάκα σου!

-Εντάξει μανούλα!

-Να προσέχεις στο δάσος!

-Εντάξει μανούλα!

-Να προσέχεις και τον κακό τον λύκο, που είχε επιτεθεί στην τρίτη σου ξαδέρφη, την Ροζοσκουφίτσα.

-Εντάξει, θα προσέχω!

Η Κοκκινοσκουφίτσα πήρε το καλάθι της, βγήκε έξω και ξεκίνησε για το σπίτι της αγαπημένης της γιαγιάς. Το σπίτι της γιαγιάς ήταν πολύ μακριά. Περπατούσε για ώρες. Μέχρι που συνειδητοποίησε ότι είχε χαθεί. Το κορίτσι ήταν πολύ φοβισμένο.

Κάποια στιγμή άκουσε φωνές..

-Ζήτω!

-Μπράβο!

-Λα-γέ! Λα-γέ!

-Χε-λώ-να! Χε-λώ-να!

Τότε η Κοκκινοσκουφίτσα πλησίασε και είδε πολλά ζώα.

-Τι γίνετε εδώ; ρώτησε έναν σκαντζόχοιρο.

-Γίνεται ο αγώνας εναντίον της χελώνας και του λαγού. Και θα νικήσει ο λαγός, γιατί είναι πιο γρήγορος από την χελώνα, της απάντησε με σιγουριά ο σκαντζόχοιρος.

Η Κοκκινοσκουφίτσα παρακολούθησε τον αγώνα. Όντως στην αρχή νικούσε ο λαγός, αλλά στην συνέχεια έγινε η ανατροπή και νίκησε η χελώνα. Όλοι χειροκροτούσαν και φώναζαν :"Χελώνα!!! Χελώνα!!!

Ο λαγός ήταν άφαντος. Η Κοκκινοσκουφίτσα πήγε να τον βρει. Τελικά τον βρήκε να κοιμάται στην κορυφή του λόφου.

-Λαγέ! Λαγέ! Ξύπνα!

-Τι; Ποιος με ξυπνάει; Ποια είσαι εσύ;

-Γεια σου, είμαι η Κοκκινοσκουφίτσα!

-Και τι κάνεις εδώ ; Εγώ τώρα νικάω την χελώνα!

-Μα τι λες; Ο αγώνας τελείωσε.

-Αααα αλήθεια; Δεν ήξερα πως μπορούσα να νικήσω την χελώνα και με κλειστά μάτια!

-Μα τι λες; Με έχεις μπερδέψει! Η χελώνα νίκησε όχι εσύ.

-Η χελώνα νίκησε μα πως έγινε αυτό;

-Να την ώρα που κοιμόσουν του καλού καιρού, η χελώνα νίκησε στον αγώνα!

-Λαγέ, όμως εγώ έχω ένα πρόβλημα...

-Τι πρόβλημα;

-Να πρέπει να επισκεφθώ την άρρωστη γιαγιά μου που ζει στο δάσος, αλλά χάθηκα! Μπορείς να με βοηθήσεις;

-Εντάξει! Πώς τη λένε την γιαγιά σου;

-Την λένε Μαργαρίτα.

-Αααα η κυρία Μαργαρίτα! Την ξέρω, είναι πολύ καλή και με ταΐζει! Αλλά τον δρόμο τον ξέρει καλύτερα η χελώνα.

-Εεε, τότε πάμε να ζητήσουμε την βοήθειά της.

Τότε, ο λαγός και η Κοκκινοσκουφίτσα πήγαν, τα εξήγησαν όλα στην χελώνα και εκείνη δέχτηκε να τους βοηθήσει. Οι τρεις φίλοι περπατούσαν στο δάσος και κάποια στιγμή άκουσαν κλάματα.

-Ποιος κλαίει; ρώτησε η χελώνα.

Τότε είδαν ένα μικρό γκρίζο παπάκι να κλαίει.

-Τι έπαθες και κλαις μικρό μου; το ρώτησε η Κοκκινοσκουφίτσα.

-Να όλοι με κοροϊδεύουν, επειδή είμαι άσχημο..και κανένας δεν θέλει να μου κάνει παρέα.

-Τότε θέλεις να έρθεις μαζί μας; το ρώτησε ο λαγός

-Εντάξει , απάντησε το ασχημόπαπο.

Έτσι, οι τέσσερις φίλοι συνέχισαν τον δρόμο τους για το σπίτι της γιαγιάς, μέχρι που νύχτωσε και σταμάτησαν να ξεκουραστούν.

Εκεί που κοιμόντουσαν τους πλησίασαν δύο παιδιά.

-Αααα ποιοι είστε εσείς; ρώτησε το ασχημόπαπο τρομαγμένο.