Некогаш многу одамна постоела една земја во која имало само коњи.Таа земја се викала земја на коњите.

Во таа земја сите коњи биле исти само имало едно конче кое се викало Еднорошко и тоа се разликувало од нив.

Кончето било многу тажно бидејќи никој не сакал да се дружи со него затоа што тоа било поразлично од нив.

Една вечер кога сите коњи заспале тоа отишло до блиската шума.Таму сретнало една птица.

Птицата го запрашала кончето:Зошто си тажно конче и зошто шеташ во ова време многу е доцна како не ти е страв?

Кончето одговорило:Мене никој не ме сака.

Затоа сум тажен.

Птицата:А зошто тебе никој не те сака?

Кончето:Бидејќи јас сум поразличен од сите па затоа никој не ме сака.

Птицата:Зошто да не те сакаат? Па ти си еднорог а еднорозите имаат волшебна моќ и со тоа можеш многу да им помогнеш.

Кончето:А како мислиш птицо јас сум еднорог?

Птица:Па да, зарем не знаеш дека ти си еднорог, еднорозите не се исти како останатите коњи тие имаат еден волшебен рог со кој можат да прават разни нешта.

Кончето:Како?Јас сум еднорог и имам рог.

Птица:Да да зарем не виде досега.Ти со твојата волшебна моќ можеш да им помогнеш на останатите и така сите од сега ќе те сакааат.

Кончето:Многу ти благодарам драга птицо,

што ми кажа и што ме направи среќен.

И така Еднорошко се врати дома и утредента радосно на сите им помогна и на сите им кажа дека тој е еднорог и затоа се разликува од нив.

Од тој ден сите многу го засакаа Еднорошко и сватија дека иако е поразличен од нив тој е многу добар и може да им биде многу добар пријател.

Еднорошко беше многу среќен.

И заедно сите живееја многу среќно и долго.