НЕДАЛЕКО ОД ГУСТАТА ШУМА СИ ЖИВЕЕЈА ТРИ ПРАСЕНЦА.

ЗА ДА СЕ ЗАШТИТАТ ОД ВОЛКОТ КОЈ ПОСТОЈАНО ГИ ДЕМНЕШЕ РЕШИЈА ДА СИ ИЗГРАДАТ ТРИ КУЌИЧКИ.

Највредното прасенце донесе тули и малтер, а другите две беа мрзливи и не сакаа да се мачат.Едното од нив си направи куќичка од слама, а другото од дрва.

Сламената куќичка беше толку мала и лесна, што не го издржа ни првиот напад од волкот. Доволно беше тој да дувне и прасенцето да го остане без покрив над главата.

Немајќи што да прави , тоа побрза да се засолни во дрвената куќичка на другото прасе. И така, мислејќи дека се на сигурно, почнаа да му се потсмевнуваат на нивното братче што си изгради куќичка од тули. Но, радоста кратко им траеше: волкот не можеше да се помири со поразот се стрча кон дрвената куќичка.

„Отворете“, ми се закани на двете прасиња , а тие пак му се спротиставија: „Оди си крвопиецу, ние не се плашиме

од тебе!“ Тогаш волкот дувна најсилно што можеше и ја турна дрвената куќичка. Сега на прасињата не им преостана ништо друго туку да побараат помош од брат на кој му се потсмеваа.

Одвај успеаја да стигнат до неговата куќичка затоа што волкот им беше зад петици. Тогаш за прв пат сватија колку е важно да се завршат работите онака како што треба, па дури и со повеќе труд и мака. Сега беа на сигурно но што понатаму? Како да се заштитат од волкот?