Мајката коза живееше во една колиба во шумата заедно со седумте јаренца.

Еден ден таа беше принудена да замине,

бидејќи требаше да се грижи за еден болен роднина.

Пред да замине им кажа на јаренцата дека некој лош волк се шета наоколу.

-Немојте да ја отворате вратата на непознати. Тие ја послушаа и и ветија дека ке биде така.

Волкот не издржа ниу две минути за да се појави пред вратата на колибата. Се обиде да ги излаже јарињата со засипнат глас, но тие не ла отвороја вратата.

Тогаш волкот испи белка

од ј ајце за гласот да

му стане нежен.

По извесно време волкот пак се обиде да му ја отворат вратата. јарињата побараа да ја покаже ногата на скршеницата од вратата, и тогаш задележаа дека пак ги лаже.

Не му отворија и тој се налути.

почна со главата малку да размислува.

Ја стави едната нога во брашното да му стане бела како на мајката коза.

Овој пат куртите јатенца се излажаа и ја отвотија вратата.

Кога волкот влезе внатре, јаренцата се обидоа да се скријат,

но не можеа да направат ништо. Волкот во еден залак ги изеде ситеседум јариња.

Откако заврши соручекот, волкот отиде во шумата да спие.