Mula sa malayong kaharian ng Lireo. May isang hari na di marunong magpahalaga sa Panginoon at isang kawal naman na merong pagpapahalaga sa Panginoon.

Si Hari Masigasig

Si kawal Matapat

Nagutos ang hari kay Matapat na gumawa ng baril upang magamit nya sa pangangaso

at masayang sinunod agad naman ni Matapat ang Hari sabay bigkas ng malakas ang salitang purihin ang Panginoon

At narinig ng Hari na sumigaw ito ng ngunit di nalang niya pinansi at nagsimula ng magtungo sa silid ang hari at nagpahinga

Bumalik agad ang Hari upang makita ang mga gawa ng kawal.

At pumili ang Hari ng gamitin niya at ito ay baril.

At inutosan muli ang kawal na tumawag ng ilan pang kawal kasama para sa pangangaso at magdala bawat isa ng sandata.

at muli ay ngpuri ang kawal purihin ang Panginoon

Bumalik si Matapat sa Hari at sinabi handa na po ang lahat mahal na Hari

At sa gayo'y yumaon sila sa kagubatan malapit lang sa kaharian

Masaya ang lahat sa paglalakbay

At ng marating nila ang kagubatan ay masigla ang Hari sapagkat nakita siya hayop at mabilis na inihanda at sinipat ng baril at bang! Napasigaw ng malakas ang hari ng aaaaahhhh! at galit na galit na tinanong ang mga kawal

" sino ang gumawa ng baril na ito "

naputol pala ang daliri ng Hari

Sumagot si Matapat "ako po mahal na hari ang gumawa patawarin mo po ako". Hindi!!! mariin sabi ng Hari

Ikulong at huwag palalayain utos ng Hari

At muli narinig ng hari na nagpuri ang kawal sa Panginoon na di maunawaan ang dahilan. Ang Kawal ay purihin ang Panginoon

At bumalik na muli sila sa palasyo.

Sa utos ng hari ay nakulong si Matapat

Kaya naman ay nagpatuloy parin ang kawal na pinapurihan ang Panginoon

Muli na naman nangaso ang Hari , ngunit di na nya kasama si Matapat.

Muli ay nakarating ang hari sa kagubatan ngunit di siya nakakita . Hindi namalayan ng hari na malayo na sila sa palasyo.