Na rynku panowała wrzawa. Targi od zawsze cieszyły się powszechnym zainteresowaniem, ale teraz, gdy państwo po ogromnym upadku znów powstało z kolan, handel stał się o wiele prężniejszy. Kobiety z zadowoleniem oglądały połyskującą biżuterię, która mogłaby zdobić ich zgrabne szyje, jeśli wydadzą połowę swojego majątku. Mężczyźni natomiast zapatrywali się w rzeźbione z kości słoniowej fajki, które sprawiłyby jeszcze większą przyjemność z palenia tytoniu. Także przedmioty mniej luksusowe cieszyły się powodzeniem. Chociażby straganik z kwiatami, który właśnie mijałem, gdzie mały chłopiec o brudnych policzkach i szerokim uśmiechu odbierał skromny bukiecik kwiatów. Nawet ja popadłem w chwilową euforię, kiedy przekopywałem się przez tłum roześmianych przechodniów. Nagle jednak poczułem szarpnięcie, a gdy się odwróciłem zobaczyłem filigranową blondyneczkę. 

Spodziewałem się ujrzeć w jej rękach mieszek ze złotymi monetami, który zawsze nosiłem u boku. Tym większe było moje zdziwienie, gdy w jej zaciśniętych dłoniach ujrzałem książkę wyciągniętą z mojej torby podróżnej. Niewinne oczy dziecka patrzyły na mnie z wyczekiwaniem. Nie bała się mimo, że przyłapałem ją na kradzieży i mocno ściskałem jej drobną dłoń. Miała bose stopy, a muślinowa sukieneczka, kiedyś z pewnością olśniewająca, teraz wyblakła. Jednak to oczy były jej skarbem, można w nich był zobaczyć coś niezwykłego. Nie mogłem przestać wpatrywać się w ten bezkresny błękit jej tęczówek. Widziałem w jej oczach miejsca, których nie odwiedził żaden z żyjących ludzi. Ośnieżone szczyty jej wyobraźni, które tak bardzo zapragnąłem zbadać. Właśnie w tej chwili zrozumiałem, że też muszę jej pokazać coś, co od dawna chowam przed światem. Skarb, który doceni tylko ktoś taki, jak ona. Puściłem więc jej dłoń i niespiesznie odszedłem.