Μια φορά και ένα καιρό σ' ένα δάσος μαγικό , όπου τα ζώα μιλούσαν και τα δέντρα τραγουδούσαν ζούσε μια καμήλα που την έλεγαν Νίλα.Η Νίλα δεν είχε συναντήσει ποτέ τους γονείς της,διότι την είχαν αφήσει στο ορφανοτροφείο του δάσους όταν ήταν ακόμα νεογέννητη. Έχουν περάσει χρόνια από τότε.Αλλά ακόμα ψάχνει γι' αυτούς.Το δωμάτιό της είναι γεμάτο με πληροφορίες για τους γονείς της και με πράγματα που της έχουν αφήσει όπως την κουδουνίστρα της και ένα γράμμα που άφησαν στο ορφανοτροφείο.

Ένα πρωί η Νίλα ξύπνησε από τις σάλπιγγες του κάστρου.

"Πολύ δυνατά τις έχουν σήμερα, ποτέ δεν με ξυπνάνε".σκέφτηκε και σηκώθηκε απ' το κρεβάτι της.

Ενθουσιάστηκε πολύ με αυτό που είδε.Ήταν ο βασιλιάς του δάσους, ο Μπίλι ο αρκούδος!!Δίπλα του ήταν η βοηθός του που ετοιμαζόταν να κάνει μια ανακοίνωση:

"Ακούσατε,ακούσατε ο βασιλιάς Μπίλι ο β σήμερα το πρωί αποφάσισε ότι θα υιοθετήσει ένα ορφανό, κατά προτίμηση κορίτσι".

Μόλις το άκουσε αυτό η Νίλα έβαλε τα ρούχα της,χτένισε τα μαλλιά της και έπλυνε πολύ καλά το πρόσωπό και τα δόντια της.Σ' ένα λεπτό ήταν κάτω.Εκεί παρουσιάστηκε στον βασιλιά ο οποίος δέχτηκε να την υιοθετήσει!Χάρηκε πάρα πολύ.Ανέβηκε,μάζεψε όλα τα πράγματά της και πήγαν μαζί στο κάστρο.

Ένα χρόνο αργότερα η Νίλα κοίταξε απ' το παράθυρο του ψηλότερου πύργου στο κάστρο και είδε στον ορίζοντα τέσσερα παράξενα πλάσματα να περπατούν στο δάσος κουβαλώντας πολλά πράγματα στις πλάτες τους, αλλά αυτά τα πλάσματα μόνο με δυο πόδια.Ήταν ότι πιο περίεργο είχε δει.Κάποια στιγμή σταμάτησαν να περπατούν και άφησαν τα πράγματά τους.Μάζεψαν κάτι ξύλα και άναψαν μία φωτιά."Έχω την εντύπωση πως κατασκηνώνουν", σκέφτηκε και δεν τους έδωσε καμία σημασία.

Το επόμενο πρωί ξύπνησε από ουρλιαχτά.Σηκώθηκε γρήγορα και κοίταξε στο παράθυρο.Το μισό δάσος είχε πιάσει φωτιά!Τα δέντρα πια δεν τραγουδούσαν το μόνο που ακουγόταν ήταν οι φωνές και τα ουρλιαχτά. Ο βασιλιάς προσπαθούσε να τους μαζέψει όλους και να τους βάλει στα αερόστατα της πόλης που θα τους πήγαιναν στην Αφρική για να βρουν καταφύγιο. Η Νίλα μάζεψε όσα περισσότερα πράγματα μπορούσε κι έφυγε για να βρει τον βασιλιά.Είχαν μείνει πολύ λίγα ζώα και δύο αερόστατα. Η Νίλα και ο βασιλιάς έβαλαν στο ένα αερόστατο όσους περισσότερους μπορούσαν. Οι υπόλοιποι μπήκαν μαζί τους στο άλλο.

 Η φωτιά είχε σχεδόν φτάσει και τότε όλα τα αερόστατα απογειώθηκαν. Έβλεπαν την Ευρώπη πίσω τους να χάνεται και την Αφρική να έρχεται.

«Θα μας λείψει η χαρούμενη και ωραία ζωή μας» σκέφτονταν τα ζώα στα αερόστατα.