BÖLÜM1:Karanlık Günler

Tunç, Mete, Efe, Ayşe ve Cafer Tekin ailesinin çocuklarıydılar. Yıllardır babaları olmadan, başlarında anneleriyle küçük bir kasabada yaşamaktaydılar. Beş kardeş babalarını daima merak eder annelerine sorarlardı ancak anneleri Sema hanım her seferinde aynı cevabı verirdi. "Babanız çok iyi biriydi çocuklar herkesi düşünür,ne ihtiyaçları varsa karşılamaya çalışırdı ancak çok düşmanı vardı bu yüzden çok zor bir karar verdi ve gitti. " derdi. Çocuklar babalarının gitmesinin arkasında yatan başka sebepler olduğunu biliyordu ama anneleri hiç bir şey söylemiyordu. Çocuklar babalarının adını bile bilmiyorlardı.

Bir gün Mete adlı küçük kardeş annelerinin odasından gelen ağlama seslerini duydu ve anahtar deliğinden içeri baktı ağlayan annesini elinde bir şişe ile gördü. Annesi"Ahhh... gitmek zorunda mıydın Sadık?Çocuklarımız hep seni soruyor.Ben de seni çok özledim... lütfen geri gel! Dayanamıyorum artık"

Mete, bunu duyar duymaz hemen kardeşlerinin yanına koştu ve duyduklarını anlattı. Babalarının adını söyledi ve Cafer adlı büyük kardeş telefonunu çıkardı. Beş kardeş hemen araştırmaya başladılar. Mete "ama ama bu bizim babamız olamaz annem onun iyi biri olduğunu söyledi!"Ayşe(kız kardeş)"Belki bir yanlışlık olmuştur,olamaz mı?"

Kardeşlerin araştırmaları sonucu karşılarına adı suç olaylarına karışmış kişiler çıkıyordu.

Tunç(ortanca erkek kardeş)"Annem sürekli zor bir karar verdiğini ve bizi terk ettiğini söylerdi. Belki o zor karar budur."

Efe(ikinci ortanca kardeş)"Haklı olabilirsin. Ama yinede buna inanmak zor geliyor. " Cafer"Bence yarın gizli bölgede (mezarlıktaki terk edilmiş ağaç ev) daha kapsamlı bir araştırma yapalım." tüm kardeşler bunu kabul etmişler ve uyumuşlar.

BÖLÜM2:Şeytani Baba

Uşak"Efendim çocuklar sizin varlığınızı fark etti ve ağaç evde toplanıp sizinle ilgili detaylı araştırma yapmaya karar verdiler. Sizi bulmaları çok yakın. Ne yapalım?"

Bay V.(Sadık)"Onları yok edin! Ağaç eve şimşek salın"

Uşak"Hemen,efendim"

Mete"Eee nereden başlıyoruz?"Ayşe"Bilmem ki hiç düşünmedim."

Konuşmalar böyle devam ederken...

Bay V."Saldıııııııır!"

beş kardeş birden"Ne oluyor be?!?

Bay V."Neler oluyor!!!" Mete "Buda ne!!!" Cafer "Aman tanrım!!!"

CAFER AYŞE TUNÇ

METE EFE

BÖLÜM3:Galiba Lanetlendik

Beş kardeş: Ne oldu bize?!?

Mete: Ahhhhhhhhhh..!

Ayşe: Olamaz lanetlendik!

Anne: Çocuklarım nerede!

Beş kardeş: Anneeeee!

Anne: Hayıııır V.'nin adamları burada. Çocuklarıma ne yaptınız söyleyin!

Beş kardeş: Anne biziz!

Anne: Çocuklar,siz misiniz?

BÖLÜM4:KAHRAMAN MI , İBLİS Mİ?

-Anne yardım et!

-Tamam,en son ne yapıyordunuz?

Mete: Ağaç evde babamızı araştırıyorduk.

Diğer 4 kardeş: Sen tam bir çıkarcısın, Mete.

Anne: Tamam, lanet olası babanız galiba onu öğrendiğinizi saptamış... Ve sanırım sizi...İşte anladınız.

Mete: Babam bizi öldürmeye çalıştı!

Efe:Acaba...acaba babamızdan uzak mı durmalıyız?

Mete: Hadi ama korkaklık yapma Efe! Biz 5 SÜPER KAHRAMANIZ!

Efe:Ya da 5 SÜPER İBLİS!

Anne:Tamam kavga etmeyin,Efe bir daha o kelimeyi kullanmayacaksın!

Efe: Hangisini ibli...

Anne: Evet,o.

Efe: Oh, pekala.

BÖLÜM 5:OZAMAN BAŞLAYALIM!

Efe: Yani babamızın mekanını basacaksak planımız ne?

Cafer: Bilmem ki hiç düşünmedim,belki de annemize sormalıyız?

Mete: Sen delirdin mi annem bunu bilse bize asla izin vermez!

Anne: Tamam hepiniz için kostümler diktim,kahraman olacaksanız tam yapıp gizli olmalısınız!

Mete: Ayyyyynı fikirdeyim.

(Mete ve anneleri kendilerini bu olaya çok kaptırdılar.)

BÖLÜM6: KÖTÜLERİN TOPLANTISI

Bay V: Evet,yoldaşlarım çocuklarım yolda geliyorlar sonunda biz de biraz eğlenebileceğiz!

Hydra:(Bay V.`'nin takımı)"Çok yaşa Hydra!"

Bay V. :Bakın şöyle yapacağız... Tamam herkes planı anladı mı?

Hydra: Çok yaşa hydra !

Bay V. :Tamam dağılın!

Hydra: Çok yaşa Hydra ,Çok yaşa Hydra ,Çok yaşa Hydra !

Bay V. :Bir de çocuklarımı gördüğünüz anda sıkıştırın ve ...

neyse siz anladınız işinizi halledin!Çok yaşa hydra!

Hydra: Çok yaşa Hydra ,Çok yaşa Hydra ,Çok yaşa Hydra !

BÖLÜM7:SENDE Mİ GELECEKSİN?

Anne: Haydi yola çıkalım!

Mete:Bir dakika,sende mi geleceksin anne?

Anne:Gelip size sahip çıkmazsam babanızdan ne farkım kalır ki?

Cafer:Şey sen şeytanlık peşinde değilsin ve üzerine yapışmış siyah bir symbiote yok!

Anne: Aslında onun üstünde de yok, babanızın kendisi zaten bir symbiote! Ayrıca onun symbiote olduğunu nereden biliyorsun?

Cafer: Biraz araştırma sayesinde!

Mete: Peki o zaten siyah bir canlıysa ... O zaman neden onunla evlendin!?!

Anne: Symbiote...

Cafer: Symbiotelar şekil,renk ve hatta cinsiyetlerini bile farklı gösterebilirler.

Anne: Gerçekten dersine çalışmışsın ! Her neyse babanız zamanında beni de kandırdı.

Mete: Ama niye?

Anne: Sizlere sahip olabilmek için.O sizlerin de bu simbiyotla doğacağınızı sandı ama bu olmayınca sizi kaçırıp bu virüsü size kendi enjekte etmek istedi fakat başaramadı sizin için savaştım ve kazandım.

Mete: Ov,o zaman teşekkür ederim.