Συγγραφείς και εικονογράφοι :

οι μαθητές του 1ου τμήματος του 2ου Νηπαιγωγείου Ληξουρίου

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα δάσος βρώμικο, γεμάτο σκουπίδια. Ήταν ένα σκουπιδοδάσος. Εκεί, μέσα σε ένα κάστρο από σκουπίδια, ζούσε ένα τέρας βρωμερό, σιχαμερό μα και λυπημένο, ένα σκουπιδοτέρας.

Η μάγισσα Μόλυνση μεταμόρφωσε όλο το βασίλειο σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο και τον πρίγκηπα που ζούσε εκεί σε ένας τέρας γεμάτο σκουπίδια από την κορυφή μέχρι τα νύχια. Στο πιο ψηλό δωμάτιο του κάστρου είχε βάλει 6 σκουπίδια μέσα σε ε΄να κουτί. Φεύγοντας ολοκλήρωσε την κατάρα της:

"Αν, μέχρι να αποσυντεθεί και το τελυταίο σκουπίδι, δεν βρεθεί μια κοπέλα να σε αγαπήσει με όλη της την καρδιά (και τη μύτη) και να κάνει το σκουπιδοβασίλειό σου σπίτι της τότε θα μείνεις έτσι για πάντα..."

Τον πρώτο μήνα μετά τα μάγια, διαλύθηκε ο πρώτο σκουπίδι που ήταν χάρτινο. Μετά από ένα χρόνο διαλύθηκε το δεύτερο σκουπίδι που ήταν ένα παλιό λερωμένο κουβάρι μαλλί. Μέχρι τότε το σκουπιδοτέρας και οι κάτοικοι του σκουπιδοβασιλείου που είχαν μεταμορφωθεί σε σκουπίδια, είχαν ελπίδες. Είχε περάσει κι ένα κορίτσι από εκεί, αλλά ήταν κρυωμένο, είχε βουλωμένη μύτη. Μόλις έγινε καλά και μύρισε την μπόχα οπού φύγει φύγει!!

20 χρόνια μετά διαλύθηκε το τρίτο σκουπίδι, η πλαστική σακούλα και μετά από 100 χρόνια το τέταρτο, το τενεκεδάκι. Το προτελευταίο σκουπίδι, το πλαστικό μπουκάλι, διαλύθηκε μετά από 450 χρόνια.

Και τώρα, 500 ολόκληρα χρόνια μετά τα μάγια, τα σκουπιδάκια και το σκουπιδοτέρας λυπημένοι, έβλεπαν και το τελευταίο σκουπίδι, ένα αιχμηρό και βρώμικο κομμάτι γυαλί να λιώνει σιγά σιγά.

ψάχνω το πιο όμορφο κόκκινο τενεκεδάκι για την κόρη μου την Πεντάμορφη Ανακύκλωση. Βρήκα αυτο το κουτάκι α΄πο κοκα κόλα, σίγουρα θα της αρέσει!

-Πού νομίζεις ότι πας; πώς τόλμησες και μπήκες στο κάστρο μου για να με κλέψεις; φώναξε το τέρας με την πιο δυνατή και δύσοσμη φωνή του κόσμου και μεμιάς έκλεισε τον πατέρα στο πιο βρώμικο σκουπιδοκελί.

Εν τω μεταξύ, το άλογο του πατέρα οδήγησε την Πεντάμορφη Ανακύκλωση στο σκουπιδοβασίλειο. Η κοπέλα έπεισε το σκουπιδοτέρας να κρατήσει εκείνη και να αφήσει τον πατέρα της.

Έτσι κι έγινε. Η Πεντάμορφη Ανακύκλωση προσπαθούσε να βρει τρόπους να περάσει την ώρα της στο κάστρο των σκουπιδιών. Μάζεψε όλα τα φαγητά, τα έβαλε σε μεγάλα ξύλινα κιβώτια (που είχε φτιάξει από τα πεταμένα ξύλα) και σε λίγο καιρό βγήκε ένα ωραίο χώμα. Αυτό το έριξε στον κήπο και σε λίγο εμφανίστηκαν πολύχρωμα λουλούδια. Σιγά σιγά το σκουπιδοβασίλειο απέκτησε έναν όμορφο περιποιημένο κήπο.

Έφτιαξε οικολογικό χαρτί από τα σκουπίδια, για να γράφει και να ζωγραφίζει. Χρειαζόταν όμως μπογιές. έτσι πήγε στο σκουπιδοτέρας για τις ζητήσει.

-Και πού το βρήκες το χαρτί; τη ρώτησε τέρας παραξενεμένο.

-το έφτιαξα, όπως έφτιαξα και τόσα πράγματα με τα σκουπίδια! το λέει και το όνομα μου: Ανακύκλωση! του απάντησε.

-Κι εμένα μου άρεσε να ζωγραφίζω κάποτε. Σου παραχωρώ όλα τα χρώματά μου, αρκεί να δεχθείς να φάμε μαζί το βράδυ.