Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια επαρχιακή πόλη ζούσε ένα όμορφο σκυλάκι

που τον λέγανε ιβαν.

Ο ιβάν κυκλοφορούσε αμέριμνος από γειτονιά σε γειτονιά αναζητώντας ένα καταφύγιο για να μπορέσει να προστατευτεί από την βροχή και από το κρύο.

Επίσης η αναζήτηση τροφής κάποιες μέρες ήταν δύσκολη....

Περιπλανώμενος και απογοητευμένος αφού κανένας δεν του έδινε ένα ζεστο σπιτικό...

στάθηκε έξω από μια πόρτα και περίμενε να τελειώσει η βροχή . τον πήρε γλυκά ο ύπνος όπου για καλή του τύχη ....

άνοιξε η πόρτα και τον αντίκρισε μια γλυκιά παιδική φατσούλα. η μικτή κοπέλα αναφώνησε απο την χαρά της και ξαφνικά το σκυλάκι πετάχτηκε τρομαγμενο...

η μικρή προσπάθησε να τον ηρεμήσει και να τον πλησιάσει, ενώ ο ιδιος απομακρύνονταν απο την μικρή κοπέλα...

κάποια στιγμή κοντοστάθηκε το κοριτσάκι και το σκυλάκι την κοίταξε να δεί τι θα κάνει. το σκυλάκι τότε άρχισε σιγά σιγά να την πλησιάζει και να την παρατηρεί καλύτερα...

ξαφνικά άρχισε να κουνάει την ουρά του τόσο έντονα και ζωηρά, που η κοπέλα ξαφνιάστηκε...

την πλησίασε και άρχισε να κάνει διάφορα παιχνίδια...

η μικρή κοπέλα τον πλησίασε και του χάιδεψε το κεφάλι του. σκέφτηκε οτι μπορεί να χρειάζεται νερό και τροφή και του έδωσε...

ο ιβάν χάρηκε τόσο πολύ που κοίταζε την μικρή κοπέλα στα μάτια παραπονεμένα ...

...τότε η μικρή κοπέλα συγκινήθηκε , σκέφτηκε ότι ο ιβάν είναι απροστάτευτος όποτε πρέπει να βρεθεί ένα σπίτι που θα του παρέχει προστασία...