Babaannem vitrindeki süs tahta kaşıkların tozunu alırken derin bir iç çekti.

-Mesleği de kendisiyle birlikte toprağa gömüldü,dedi.

Babaannem eşi Ahmet dedemin ölümüne çok üzülüyordu.

(Edanur-Ulubatlıhasan İlkokulu-Nazlı)

Dedem çok iyi bir ağaç oymacılığı ustasıydı.Eserlerini babaannem halen kullanmakta.Babaannem dedi ki al bu kaşıkları deden gençliğinde yaptı."Torunlarıma hediye et" dedi diye söyledi dedi.Gözlerim dolmuştu.Ne diyeceğimi bilemedim.

(Ayşenaz-Vehbi Necip Savaşan İlkokulu-Servet)

Dedem büyük ustaydı.Eserlerini halen kullanıyoruz.

(Emircan-Vehbi Necip Savaşan İlkokulu-Servet)

Dedem bu kaşıkları yaparken kim bilir ne kadar emek vermişti.

(Abdurahim-Kazım Yurdalan İlkokulu-Esra Aksoy)

Diğer vitrine dönüp dedemin fotoğraflarına bakmaya başladım.

(Rüya-İbrahim Zeki Engin İlkokulu-Sevil)

Babannem üzülünce tabiki bende üzüldüm. Onu mutlu edecek bir şey aradım. Birden aklıma ona bir hediye vermek geldi. Tabiki de benim ona verebileceğim en büyük hediye sıcacık bir sarılmaydı.

(Ecrin-Çatalağzı İlkokulu-Zeynep)

" Babanneciğim neden toprağa gömüldü ? " diye sordum. Babannem de bana " Kızım o kaşıklar eski zamanlardan kalma ve yeni kaşıklar demirden ve de daha dayanıklı. " dedi.

(İbrahim Efe-Çatalağzı İlkokulu-Zeynep)

Babannem üzüntüyle " Artık bunun mesleği kalmadı. " dedi. Bizimkiler ve ben babannem işsiz kaldığı için üzüldük

(Batın-Çatalağzı İlkokulu-Zeynep)

Babannem yaptığı işi hiç kimse umursamadığı için çok üzülüyordu. Bu da unutulan mesleklerin arasına girmişti.

(Dilan-Çatalağzı İlkokulu-Zeynep)

Düşünmeye başladım. Acaba unutulan bu sanatı tekrar nasıl gün yüzüne çıkarabilirim? Bu tahta kaşıkları tekrar nasıl yapabilirim ?

(Rabia-Fatih İlkokulu-Hatice)

Hemen araştırma yapmaya başlamalıyım diye düşündüm. Yardıma ihtiyacım olacağı için bu düşüncemi ve dedemin yaptığı tahta kaşıkları öğretmenime anlattım.

(Belinay-Kazım Yurdalan İlkokulu-Esra Aksoy)

Öğretmenim dedi ki bu tahta kaşıklar eski zamanlarda kullanılırdı ama şimdi demir kaşıklar kullanılıyor.Ve ben düşündüm ki kendim de bir tahta kaşık yapabilirdim.

Böylece babaannem çok mutlu olur.Sonunda çalışarak bir tahta kaşık yaptım ve koşarak eve gittim.Hemen babanneme  gösterdim.

(Dicle-Ulubatlıhasan İlkokulu-Özlem)

Babaannem benim yaptığım kaşıkları alıp,dedemin tahta kaşıklarının yanına vitrine koydu.

((Burhan Efe-Kazım Yurdalan İlkokulu-Esra Aksoy)

Akşam dedem eve gelince babannem .O  yaptığım tahta kaşıkları dedeme gösterdi. dedem çok mutlu oldu ve yanıma yaklaşarak yanağımdan masum bir öpücük aldı ve aferim benim güzel kızım dedi.

(Çağla-Ulubatlıhasan İlkokulu-Özlem)

Bu kaşık sanatını ve kaşığı nasıl yaptığımı arkadaşım Muharreme anlattım.

(Muharrem-Ulubatlıhasan İlkokulu-Nazlı)

Arkadaşım Muharrem bunu çok beğendi.Birlikte internette araştırma yaptık.

(Edanur Ö.-Ulubatlıhasan İlkokulu-Nazlı)

İnternette araştırma yaparken dedemin fotoğraflarına rastladık.Biri dedemle roportaj yapmış.

(Selamullah-Ulubatlıhasan İlkokulu-Nazlı)

Burada gördük ki dedem Türkiye de meşhurmuş.Biz de buna çok şaşırdık dedemin meşhur olduğunu herkese söyledik herkeste bizim şaşırdığımız gibi şaşırdı.

(Aslı-Ulubatlıhasan İlkokulu-Nazlı)

Neden böyle bir şey dediğini sordum.Babaannem,bak yavrum bu kaşıkları dedem yapmıştı.

Dedem o zamanlar kaşık yaparak geçimini sağlıyordu.Zevkle uğraşarak el emeği kaşıklar yapardı.Nerde ,günümüzde artık el emeği kaşık yapanlar...

(Efe-Sakarya İlkokulu-Neriman)

Kaşıkların tozunu alırken her seferinde hem üzülür,hem toz alırdı.

Toz almayı bitirince koltuğa oturur,kaşıkçılık mesleğinin yavaş yavaş kaybolduğunu düşünürdü.

(Zeyneb-Sakarya İlkokulu-Neriman)

-Babaanne neden öyle dedi.

-Kızım biz küçükken  hep o kaşıkçıdan kaşık alırdık.Ama o da her insan gibi vefat etti.

-Babaanne peki o  hangi ustaydı?

-Kızım onun adı Mehmet ustaydı.Kızım bilir misin bilmem ama aynı okulda okuduk.Dur,albümde ikimizin fotoğrafı olacak.

- Babaanne geçenlerde bir kaşıkçı ustasını gördük.Bize kaşık yapmayı öğretti.

-Siz nereye gittiniz de öğrendiniz.

-Taraklı'ya gittik,orada öğrendik.

-Sonra neler yaptınız.

-Konağa gittik.Dokuma tezgahlarını gördük.800 yıllık çınar gördük.Babaanne, peki sen  hiç gittin mi?

-Yok ben hiç gitmedimNasıl bir yer?

-Çok güzel.Babaanne ben çok susadım.Su içmeye gidiyorum.

-Kızım ben bunların tozunu almaya devam edeyim.

(Feyzanur-Sakarya İlkokulu-Neriman)

Beni yanına çağırıp,''Bak çocuğum bu kaşıkları deden yaptı.Herkes bu kaşıkları çok beğenirdi.Kaşık yapmaya çok alışmıştı.Yaptığı işi yapa yapa  çok geliştirdi.Ama maalesef hayatını kaybetti.