Çok uzun yıllar önce, Küfe’de Cabir adında bir çocuk yaşarmış. Cabir’in babası bu şehirde herkes tarafından bilinen ve sevilen bir eczacıymış. Cabir gününün çoğunu babasının yanında çeşitli otların ve ilaçların arasında geçiriyormuş. Zamanla bu otları daha iyi tanımaya başlamış. Babası ilaç ticareti yaptığı için Cabir bu ilaçların hangi otlardan oluştuğunu ve hangi otun hangi hastalığa şifa verdiğini gün geçtikçe daha da iyi öğrenmeye başlamış

       Bir gün yine Cabir’in babası ilaç satarken Cabir dükkanın arka tarafında otların arasında oturuyordu. Bunu gören babası Cabir’in orada sessizce oturduğunu fark etti ve ona “Oğlum , sen buralarda mıydın? Sesini hiç duymadım.” dedi. “ Evet baba, çünkü hiç ses çıkarmadan oturuyordum.” diye yanıtladı babasını Cabir. “Sen yine beni dinliyordun, değil mi?” dedi babası. 

“Evet baba, aklıma takılan şeyler var.” dedi babasına meraklı gözlerle ve devam etti.“

Karışımları oluştururken bazı otlardan çok, bazılarındansa daha az alıyorsun. Miktarlarını neye göre ayarlıyorsun?”.  “Her otun etkisi farklıdır, Cabir. Etkileri hastalıklara göre değişir. Mesela şu sağ tarafta gördüğün ot bazı hastalıklar için zehir niteliğindedir. O yüzden bundan az miktarda kullanmak gerekir. Fazlası oldukça zararlıdır.” diye yanıtladı babası Cabir’in sorusunu. . 

Cabir babasının anlattıklarını düşünerek,  “Hım.. Şimdi anladım, baba. O gösterdiğin zehir etkili ottan bir doz fazla aldığımızda öldürücü olabilir.” dedi.  Babası Cabir’e gülümseyen ve memnun gözlerle “Aferin Cabir, otların ve ilaçların sırrını çözmeye başladın.” dedi.

İşte Cabir’in günleri hep böyle geçti ve onun bu ortamda yetişmesi hayatının bambaşka olmasını sağladı. Cabir ilim ve bilim sayesinde kendine yeni yollar çizmeye başladı. Yıllar geçti ve Cabir artık büyüdü. Onu hayatının her döneminde etkileyen ve her daim ilgi odağı olmayı başaran ilim yoluna çıkmak için artık hazırdı. Bir gün devesini aldı ve Küfe’den ayrılmak için yola koyuldu.

Bu sırada Cabir’i bir arkadaşı gördü ve ona “Nereye gidiyorsun Cabir ?” diye sordu. Cabir “Yemen’e doğru yola çıkıyorum.” dedi.  “Niçin bu yolculuğu yapıyorsun Cabir, seni anlamıyorum.” dedi arkadaşı Cabir’e. Cabir bu soruyla defalarca karşılaştığı için cevabı hazırdı. “İlim için yapıyorum bu yolculuğu. Eğer burada kalmaya devam edersem zamanın çoğunluğunu dükkanda ticaret yapmak için harcayacağım.

Bu yolculuğa çıkarsam çeşitli yerlerde konaklayacağım ve bu da bana ilime gönül vermiş büyük alimlerle karşılaşma ve onlardan bir çok bilgi alma fırsatını verecek.” diye yanıt verdi Cabir.

Ve Cabir’in yolculuğu başladı. Düşündüğü gibi bu yolculukta bir çok alimle karşılaştı ve onlardan yararlı bir çok bilgi topladı. Cabir’in bu yolculukları hep devam etti. Cabir, zamanla babasından miras kalan mesleği devam ettirmek istediğinin farkına varmaya başladı. Ve Yemen’de kaldığı sürede bu mesleği yapmaya devam etti

Cabir zamanla çok sevilen bir tüccar oldu. Ve bir gün Cabir’in aktarına bir teyze geldi ve alışveriş yaparken ona “Oğlum, sen bazen dükkanını kapatıyorsun. Yoksa senin başka bir dükkanın daha mı var?” diye sordu. “Hayır teyze, ilim meclislerine katılıyorum. Öğrenemediğim ne varsa öğrenmeye çalışıyorum.” diye yanıtladı. Bunu duyan teyzenin gözleri şaşkınlıkla açıldı. “Öyleyse oğlum sen Cebir el Himyeri’ nin yanına git. O islam ve  matematik alimidir.”

Bunu duyan Cabir kısa süre içerisinde Cebir el Himyeri’nin yanına gitti. Ve  zamanla ondan bir çok ders aldı ve ilim anlamında kendini daha da çok geliştirdi.