Güneşli bir gün heyacanla uyanan Zeynep kahvaltı hazırlayan annesinin sesini duydu. Coşkuyla mutfağa doğru koştu.Yardım isteyen annesi için tabakları masaya koydu. Kapıdan içeri giren kardeşi Naz da yardım etmek istediğini söyledi.Naz henüz beş yaşındaydı.Annesi "Henüz küçüksün yavrucuğum,bana yardım etmek istiyorsan babanı mutfağa çağırabilirsin."dedi.Babası mutfağa gelince masaya oturup afiyetle karınlarını doyurdular.

Necmi Bey,kahvaltıdan sonra kızı Zeynep ile birlikte balık tutmak için iskeleye gitti.Zeynep babasıyla vakit geçirmekten çok hoşlanır,balık tutmaktan da ayrıca keyif alırdı.Necmi Bey,oltasını denize attı ve oltasına takılan balıklara Zeynep hayran hayran bakıyordu.O an Zeynep kovadan gelen bir ses duydu.Kovaya bakan Zeynep,balıkla göz göze geldi.O sırada karnı acıkan Necmi Bey,kızı ve kendisi için yakınlardaki bir markete yiyeyecek bir şeyler almaya gitti.

Zeynep,sese kulak kesilince sesin kovadan geldiğine emin oldu."Merhaba,ben Peno. Zeynep sen çok akıllı ve iyi kalpli bir çocuğa benziyorsun." Bir balığın konuştuğuna şahit olan Zeynep,gördüklerine ve duyduklarına inanamıyordu.Bir an korkuya kapılan Zeynep, çığlık atarak babasının yanına gitmek uzereyken Peno onu durdurdu ve "Dur gitme yardımına ihtiyacım var." dedi. Zeynep korkmuş olsa da balığı dinlemeye karar verdi. Balık başından geçenleri bir bir anlattı:

Denizdeki canlılların hayatı tehlike altında lütfen bizlere yardım et!!!!

Okyanistan ülkesinde ailem ve sevdiklerimle mutlu bir şekilde yaşıyordum. Bir gün en yakın arkadaşım Kiko'nun yanına gittim. Ne yazık ki Kiko çok hastaydı ve yatağa düşmüştü.Göz yaşlarına hakim olamayan Kiko'nun annesi denizlerin insanlar yüzünden kirlendiğini ve önlem alınmazsa denizlerde canlı yaşamının sona ereceğini söyledi.Arkadaşımın denizlerdeki kirlilik yüzünden hasta olması beni derinden etkiledi.