Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα όμορφο δάσος υπήρχε ένα μανιταρόσπιτο, που ζούσε ευτυχισμένη μία σκαντζοχοιροοικογένεια.

Η οικογ΄΄ενεια των σκαντζοχοίρων ζούσε αρμονικά και χαρούμενα. Τώρα μάλιστα που έμπαινε και το φθινόπωρο όλα τα μέλη της οικογένειας βοηθούσαν στο μάζεμα των ξύλων για το τζάκι.

Πέρα από την προετοιμασία αυτή όμως, καθώς το ψυχρό αεράκι του φθινοπώρου διαδέχονταν το ζεστό καλοκαίρι, όλα τα ζωάκια προετοιμάζονταν και για το άνοιγμα του σχολείου.

Έτσι και ο μπαμπάς σκαντ΄ζόχοιρος προετοίμαζε το μικρό σκαντζοχοιράκι για την πρωτόγνωρη εμπειρία του σχολείου όσο καλύτερα μπορο΄ύσε.

Κανένας όμως δεν το προετοίμασε για αυτό που θα ακολουθούσε την επόμενη μέρα, όταν θα πήγαινε πρώτη φορά στο σχολείο.

Την πρ΄ωτη μέρα στο σχολείο θα γνωρίσεις πολλούς νέους φίλους! Θα παίζετε και θα κάνετε πολλά ωραία πράγματα μαζί!

1 2 3

Α Β Γ

Καλημέρα παιδιά μου! Είμαι η κυρία Σοφία η δασκάλα σας! Μαζί θα μάθουμε πολλά νέα πράγματα! Πρώτα όμως πρέπει να συστηθούμε όλοι και να καθίσουμε στις θέσεις μας.

Την πρ΄΄ωτη μέρα στο σχολείο η κυρία Σοφία, η δασκάλα καλωσόρισε όλα τα παιδιά στο σχολείο.

Ε... Ε... Εμένα με λένε Ρούλη Σκαντζοχοιρούλη!

Εγώ είμαι η Ριρίνα!

Κι εμένα με λένε

Κούλη Σκιουρούλη. Ρίνα και Νίτσα ελάτε να κάτσουμε μαζί!

Εμένα με λένε Νίτσα Αγελαδίτσα!

Όλα τα ζωάκια συστήθηκαν και κάθισαν το ένα δίπλα στο άλλο. Μ΄όνο ο Ρούλης κάθισε μόνος του. Και αυτό όχι γιατί δε συμπαθούσε τα άλλα ζωάκια, ούτε γιατί δεν ήθελε να κάνει νέους φίλους. Αλλά γιατί δεν τον προσκάλεσε κανείς να κάτσει δίπλα του. Αισθανόταν τόσο μόνος, ακόμα και το πρωί στο προαύλιο πρόσεξε ότι τα άλλα ζωάκια δεν τον πλησίαζαν.

Έτσι ο Ρούλης ήταν πάντα μόνος του. Μόνος του έπαιζε στα διαλείμματα, μόνος του καθόταν στα μαθήματα. Μέχρι που μια μέρα κάτι συναρπαστικό συνέβη!

Παιδιά έφερα τη μπάλα μου να παίξουμε!!!

Ωραία! Να το πούμε και στον Ρούλη;

Ο Ρούλης, που ήταν πάντα μόνος του ενθουσιάστηκε! Ήθελε πολύ να παίξει μαζί τους! Και απάντησε αμέσως με ένα μεγάλο ΝΑΙ, που ακούστηκε σε όλο το δάσος!

Ρούλη εμείς θα παίξουμε μπάλα, θες να παίξεις μαζί μας;

Ναι θα είναι ωραία Ρούλη!

Όλα τα ζωάκια ξεκίνησαν να παίζουν, μέχρι που κάτι αναπάντεχο συνέβη! Η μπάλα έπεσε πάνω στα αγκάθια του Ρούλη και τρύπησε.

Ωχ! Πρόσεχε Ρούλη...

Μου τρύπησες τη μπάλα μου, τώρα πώς θα παίζω;

Έτσι ο Ρούλης ήταν πάλι μόνος του. Έπαιζε πάλι μόνος στα διαλείμματα και παρακολουθούσε τους άλλους με λύπη.

Παιδιά έφερα την καινούρια μου μπάλα να παίξουμε!!!

Ωραία! Έλα πέτα!!!!