Był zwyczajny dzień. Angelika patrzyła przez okno jak pruszy śnieg. Wyobrażała sobie jak by było gdyby rodzice byli z nią.Przypominała sobie pożar wtedy kiedy zmarli jej rodzice...

Była Wigilia, Angelika wstała ubrała się i już miała iść do choinki ale coś było nie tak. W powietrzu unosił się dziwny zapach dymu. Weszła na balustrade ale nic.

Natychmiast pobiegła do pkoju rodziców ,ale było już zapóźno...

Dom zapłonął...

Teraz dziewczynaka siedziała przy oknie w domu dziecka i płakała bo tęskniła za rodzicami.

-Angelika już czas na spanie! Powiedziała pani z domu dziecka ( Pani Gunksztajn ).

-Nie, wole tu siedzieć przypominają mi się wesołe chwile z rodzicai.

-W domu dziecka jest bardzo wesoło przynajmniej nam, idz już spać!

Dziewczynka poszła do pokoju, ale nie mogła spać cały czas wspominała te radosne chwile.

Naprzykład kiedy nauczyła się chodzić, mówić i pływać .

Rozdział 2

-Co kurcze blade??!!

Dziewczynka dotknęła ściany i...

Nagle weszła pani Gunksztajn i zaczęła wrzeszczeć na Angelikę.

Na ścianie pojawiły się jakieś wzory.

-Co to za bazgroły na ścianie!?

-Ja niewiem, dotknęłam ściany i to się pojawiło.

-Zmazuj mi to szybko!!!!

-Jak ja nienawidzę przyrody!!! Powiedziała pani Gunksztajn wychodząc z pokoju.

Gdy pani Gunksztajn wyszła, ze ściany zaczęły wylatywać ptaki i kwiaty.

Dziewczynka wsadziła ręke do ściany.

-Ojej przecież tam coś jest!

Jeden ptaszek zaczął coś mówić.Odziwo dziewczynka go rozumiała.

-Szukam pani Roxany gdzie jest?

-Kto?

-No wiesz ta pani z obsługi domu dziecka.

-Kiedyś zaprowadzała do naszej krainy dzieci żeby zapominały o utracie rodziany,ale teraz od dawna tam nikogo nie zaprowadza, zapytaj ją czemu ok?

-Pani gunksztajn to tak naprawdę Roxana Gunksztajn?

-Dziewczynka która zaginęła 30 lat temu??

-Ta co jej rodzina zginęła kiedy miała 8 lat?

-Wszyscy mówili że zginęła z nimi ale nie odnaleziono jej ciała?

-Tak . Odpowiedział ptaszek i wrócił do drzewa.

-Zostawił jej taką notatkę:

-Ok. Dziewczynka poszła do piwnicy.

w piwnicy w różowej beczce zwój nrumer 9

Nie znalazła zwoju numer 9.Odwruciła się i bardzo się przestraszyła w piwnicy stała Roxana Gunksztajn.

-Czekałam na ten moment.Oto zwój numer dziewięć.

Muszę uciekać oni mnie ścigają Angeliko

zostawiam ci tą mapę.

a aaaa

Twoja Adele