Bir gün çok sevdiğim bir öğretmen arkadaşımla öğretmenler odasında sohbet ediyorduk.Ona öğrencilerimin derslerde daha aktif olmalarını sağlamak,derslerimi biraz daha eğlenceli ve ilgi çekici hale getirmek istediğimi söyledim.Fakat bunu nasıl yapacağımı bilemiyordum.Arkadaşım 'Neden öğrencilerinle birlikte bir eTwinning projesi yapmıyorsun?' dedi.Hemen merakla ona baktım.

eTwinning de ne diye sordum. Öğretmen arkadaşım tatlı bir tebessümle bana baktı ve sabırla anlatmaya başladı. eTwinning gerek yurt dışından gerekse kendi ülkemizden farklı okullarla iletişim kurup projeler geliştirebileceğin bir platformdur,üstelik projelerinde Web 2.0 araçlarını da kullanabilirsin dedi. Web 2.0 araçlarını daha önce duymuştum. 

eTwinning dünyayı buluşturan bir eğitim öğretim ortamı...Bu nedenle kesinlikle burda bende olmalıyım dedim. Üretmenin tadına varmak ve sizinle aynı heyecanı hisseden eğitimcilerle buluşmak  harika bir duygu.

Araştırdıkça öğrencilerim ve benim için sınıfın dar alanından dünyaya açılan farklı bir yol olduğunu gördüm. Sanal bir ortamda bile  bir ekip olmanın sorumluluğu ile işbirliği, bilgi paylaşımı yapabilecek ve dilini bilmeyebileceğimiz insanlarla iletişim kurabileceğimiz bir tecrübeyi  yaşayabilecektik. Çok heyecanlanmıştım. Artık bir an önce öğrencilerimle paylaşmalıydım.

Ertesi gün bu heyecanımı öğrencilerimle paylaştım. Bugüne kadar araştırıp öğrendiklerimi öğrencilerime aktardım. Onlar da en az benim kadar heyecanlandılar. Bu benim motivasyonumu daha da arttırdı. Artık yepyeni ufuklara birlikte yelken açacaktık. eTwinning macerasına başlama zamanı gelmişti.

O heyecan vardı üstümde. Eve dönüş yolunda etrafı seyrettim. Mevsimlerden sonbahar, aylardan ekimdi. Yapraklar ağaçlardan sessizce dökülüyordu. Havada bir serinlik. Öğretmenler, öğrenciler, ebeveynler ve okullar ... Hep birlikte eTwinning topluluğunda yer alacaktık. Birbirinden öğrenen, uygulamaları ve fikirleri paylaşan, dünyanın en büyük öğretmen ağında buluşacaktık.