Księżyc, jak wiadomo, prowadzi życie nocne. W dzień raczej nie bywa widziany. Dopiero gdy słońce się schowa i zapadnie zmrok księżyc włącza swoje promienie. Na szczęście świecą one bardzo słabo. Gdyby było inaczej dzieci nie mogłyby w nocy zasnąć. Zadaniem księżyca jest pilnowanie, by wszyscy w nocy mogli spokojnie spać. Czasami nie jest to łatwe zadanie. Tak właśnie było tej nocy. A wszystko za sprawą dwóch kotków. Księżyc spokojnie robił obchód. Dokładnie sprawdzał, czy wszystkie dzieci w swoich łóżeczkach są przykryte kołderkami, czy ich sny są kolorowe i czy aby przypadkiem nikt im w spaniu nie przeszkadza. 

Właśnie wtedy księżyc zauważył na dachu dwa niesforne kotki. Dzięki swoim doskonałym oczom dobrze widziały, co się dzieje księżycową nocą. Łobuzy biegały, miauczały, tak jakby zapomniały, że już skończył się dzień. Księżyc już miał je upomnieć i przykazać, by się ciszej zachowywały, gdy zauważył, że właśnie zaczęły schodzić z dachu. Pewnie idą spać – pomyślał księżyc. Kotki zlazły z dachu na balkon, dalej z balkonu po gałęziach drzewa zlazły na płot. No i wtedy znowu się zaczęło.