Η Κοκκινοσκουφίτσα,τα τρία γουρουνάκια και τα επτά τα κατσικάκια έδωσαν ένα μάθημα στον κακό το λύκο, που τον έκανε να καταλάβει ότι...είναι δύσκολο για τη ζωή σου να φοβάσαι!

Μια φορά την εβδομάδα, η Κοκκινοσκουφίτσα πηγαίνει στο σπιτάκι της γιαγιάς της,που βρίσκεται στην άλλη άκρη του δάσους,για να της πάει διάφορα καλούδια,που ετοιμάζει η μαμά της. Έτσι και σήμερα...

Ξεκινάει η Κοκκινοσκουφίτσα,

με την κόκκινη σκουφίτσα κι ένα μουτράκι όλο γλύκα,

για να πάει στη γιαγιά της,όπως της είπε η μαμά της,

ένα βάζο μαρμελάδα κι ένα τάπερ φασολάδα!

Μέσα στο δάσος περπατάει και προσέχει πού πατάει,

μην πατήσει το εργατικό το μυρμηγκάκι,

ή το σαλιάρικο,αργό σαλιγκαράκι,

γιατί όπως όλα του κόσμου τα παιδάκια,

αγαπάει όλα του δάσους τα ζωάκια.

Περπατάει,μα δεν ξεχνάει,

τη συμβουλή της μαμάς της,να κοιτάει,

μήπως ο κακός ο λύκος κάπου παραφυλάει,

αυτήν και τη γιαγιά της για να φάει.

Αυτή τη φορά όμως η Κοκκινοσκουφίτσα αποφασίζει να κάνει κάτι άλλο,πριν πάει στο σπίτι της γιαγιάς της...

Ας μη χάνω άδικα καιρό,να τρέμω το λύκο τον κακό,

να μαζεύω στο δάσος λουλουδάκια,

να μιλάω με του δάσους τα ζωάκια.

Κάτι πρέπει να σκεφτώ,δεν μπορώ να το δεχτώ,

πως θα γίνω φαγητό,για το λύκο τον κακό.

Έχω σημαντική αποστολή,

όλα τα ζώα που ο λύκος απειλεί,

τα χαριτωμένα τρία γουρουνάκια,

και τα ζωηρά τα επτά τα κατσικάκια,

σε ομάδα δυνατή να οργανώσω,

στο λύκο ένα μάθημα να δώσω.

Διασχίζοντας το δάσος όμως και ψάχνοντας να βρει τα τρία γουρουνάκια και τα επτά τα κατσικάκια, της συμβαίνουν διάφορα απρόοπτα... 

Της μπαίνει αγκάθι στην πατούσα,

περνάει τρέχοντας από μπροστά της η Χρυσομαλλούσα,

σκύβει να βγάλει το μικρό το αγκαθάκι,

περνάει σαν σίφουνας από μπροστά της κι ένα λαγουδάκι.

Σε ένα ξέφωτο ανοιχτό,

βλέπει ένα φέρετρο κλειστό,

η όμορφη Χιονάτη είναι μέσα ξαπλωμένη,

το βασιλόπουλο, που θα τη σώσει, περιμένει!

Να τα επιτέλους τα τρία όμορφα σπιτάκια,

που έχτισαν τα τρία γουρουνάκια,

με τούβλα,ξύλα και άχυρο,

κι από ένα μικρό παράθυρο!

Μόλις την είδαν τα τρία γουρουνάκια,βγήκαν έξω χαρούμενα να την υποδεχτούν.

Ελάτε μαζί μου,μικρά μου γουρουνάκια,

κλειδώστε καλά τα μικρά σας τα σπιτάκια,

πάμε το λύκο για να βρούμε,

σιγά να μην τον φοβηθούμε!

Πάμε να πάρουμε και τα επτά τα κατσικάκια,

που τους είπε η μαμά τους να είναι καλά παιδάκια,

την πόρτα στον κακό το λύκο να μην ανοίξουν,

γιατί στην πεινασμένη του κοιλιά θα καταλήξουν;

Σε ομάδα δυνατή να οργανωθούμε,

το λύκο τον κακό να μην ξαναφοβηθούμε!

Δεν μπορούμε να ζούμε με το φόβο αυτό,

για το λύκο τον κακό να είμαστε το φαγητό!

Αφού λοιπόν πέρασαν κι από το σπιτάκι που έμεναν τα επτά τα κατσικάκια,τα πήραν κι αυτά μαζί τους και η Κοκκινοσκουφίτσα τους εξήγησε το σχέδιό της.

Θα σκάψουμε στο χώμα μια λακκούβα πολύ βαθιά,

θα τη σκεπάσουμε με φύλλα και πράσινα κλαδιά.

Θα φωνάξουμε το λύκο απ’ τη φωλιά του για να βγει,

να πέσει στη λακκούβα,να παγιδευτεί!

Έφτασαν λοιπόν μπροστά στη φωλιά του λύκου και σκάβοντας όλοι μαζί άνοιξαν έναν βαθύ λάκκο στο χώμα και τον σκέπασαν με φύλλα και κλαδιά. Όταν ήταν έτοιμοι,φώναξαν όλοι μαζί,με δυνατή φωνή... 

-Για έβγα,λύκε,από τη φωλιά,

κοίτα,μπορείς να μας κάνεις όλους μια μπουκιά;

Όταν είμαστε όλοι μαζί,

νιώθουμε από σένα πιο δυνατοί!