This book was created and published on StoryJumper™

©2010 StoryJumper, Inc.   All rights reserved.

Publish your own children's book: 

www.storyjumper.com

Noong unang panahon sina Ana at Adrian ay 

labis na nagsisikap sa pagtatrabaho upang 

mabuhay. Sa umaga sila ay nasa bukid upang 

magsaka. Si Ana ang naghahanda ng pagkain at si 

Adrian naman ang nagtatanim.

Isang araw habang nasa gubat si Adrian upang 

mangahoy. Nakita niya ang isang makislap na bagay. 

Parang ginto ang bagay na kumikinang pero higit 

itong matingkad at maliwanag. 

Naisipan niyang gumawa ng sorpresa para kay Ana. 

Matapos ang ilang araw, nakagawa si Adrian ng 

isang magandang palamuti sa buhok, kwentas, at 

singsing. Lubos na natuwa si Ana sa regalo ng 

kanyang kaibigan.

Makalipas ang isang linggo, may isang taong nagbalita sa 

kanila na may paparating na bagyo. Sabi ng tao, "Ang 

bagyo ay nagdulot ng isang buwang pag-ulan sa ibang 

lugar." 

Sina Adrian at Ana ay labis na nataranta sa nabalitaan. 

"Alam mo ba kung ilang araw pa bago dumating ang 

bagyo dito?" tanong ni Ana sa tao. Sagot ng tao, "Sa 

loob ng tatlong araw bubuhos ang malakas na ulan."

Agad sinabihan ni Adrian si Ana na maghanda na 

mag-ani ng kanilang pananim. Makalipas ang isang 

araw, naani na lahat ang tanim.

 Tapos sinabi ni Ana, "mabuti nalang at nakapag-ani 

na tayo, kung hindi ay mahihirapan tayo sa malakas 

na ulan."

Pagkatapos ng dalawang araw, ang mga pananim na 

bungangkahoy sa kagubatan ay naani na nina Ana at 

Adrian.

Ang kanilang bahay ay naayos na rin ni Adrian upang 

maging matibay laban sa malakas na hangin.

"Kaibigan kailangan nating 

bayuhin ang mga naaning palay 

upang tayo ay may makain." 

Ang sabi ni Adrian.

Isang araw nalang ang natitira upang sila magbayo 

ng naaning palay upang maging bigas, ngunit dapit 

hapon ay hindi pa sila natatapos.

Ang mga ulap ay naging 

mababa dahil sa kawalan ng 

sikat ng araw. 

Si Ana ay pagod na rin dahil sa 

mga kwentas, palamuti sa 

buhok, at singsing na 

nakakaabala sa kanya. Inilatag 

niya ito sa pinakamalapit na 

puting ulap.

Bago sumikat ang araw natapos ng magkaibigan ang 

kanilang gawain. Pumatak ang tubig ulan na hudyat 

ng simula ng bagyo.

Ang hangin ay humahampas na parang galit na 

alon sa dalampasigan. Ang mga puno ay halos 

mapaluhod sa lakas.

Nang pumasok sina Adrian at Ana sa kanilang 

bahay, umihip ang malakas na hangin.Naalala ni Ana 

ang kanyang mga alahas.

You've previewed 23 of 36 pages.

To read more: