SÜMEYRA PAÇACI

Bir varmış bir yokmuş.Allah'ın kulu çokmuş.Zamanın birinde çok uzak diyarlarda bir köy varmış.Bu köy uzak olmasına rağmen çok ihtişamlıymış.Bu köyün insanları şenlikler düzenler,çok eğlenirmiş.Herkes mutlu mesut yaşarmış.Zaman böyle mutlulukla geçerken bir gün bu köyün mutluluğuna gölge düşmüş.

Karanlık çökünce köyde tuhaf şeyler olmaya başlamış.Her gün geceleri köy meydanında yanan ışık yanmaz olmuş.Tuhaf sesler çıkmaya başlamış.Bu durum uzun süre devam etmiş ve köy ahalisi çok korkmuş.Herkes korkudan evlerine çekilmiş.Kimse dışarı çıkmamış.Çünkü bu köyün insanları çok korkakmış.

Derken köye bilge kişi ile küçük bir çocuk gelmiş.Gelmişler ama etrafta kimseyi görememişler.Köy meydanına doğru ilerlemişler.Ama orada da kimsecikler yokmuş.Yerleşmek için boş bir ev aramışlar.Köy meydanına yakın bir ev bulup yerleşmişler.Yorgun oldukları için o gün dışarı çıkmamışlar.

Her akşam köy meydanından gelen ses o gün bir müddet kesilmiş ve meydandaki ışık yanmaya başlamış.Köy ahalisi o gece ne olduğunu anlayamamış.Güneşin ışıkları köye vurduğu vakit küçük çocuk heyecanla uyanmış.Köyde kimsecikler olmaması onu meraka düşürmüş.Meraklı olduğu kadar cesaretliymiş.

Bilge kişi ile küçük çocuk dışarı çıkmışlar.Az gitmişler uz gitmişler kimseyi görememişler.Eve dönmüşler.Karanlık çökmüş.Ses yine bir müddet kesilmiş ve ışık yanmaya başlamış.Evlerine çekilen köy ahalisi korkmaya başlamış.Sabah olduğunda ise köylüler dere kenarına gelmişler.

Kimse ne olup bittiğini anlayamamış.Durumu anlamak için köy meydanına gitmek gerekiyormuş.Ama korktukları için kimse bu işe yanaşmıyormuş.Aralarında konuşmaya başlamışlar.

Köylülerden biri:

-Bu köyü terk edelim.

Diğeri:

-Olmaz öyle şey.Evlerimize çekilip bekleyelim, demiş.

Aralarında konuşurlarken birden karşılarına iki kişi belirmiş ve çok korkmuşlar.Yerden ellerine taş almışlar.Bilge kişi ile küçük çocuk şaşırmış.

Bilge kişi:

-Korkmayın bizden size zarar gelmez,dese de köy ahalisi onu dinlememiş.Küçük çocuk ile bilge kişiyi kovalamaya başlamışlar.Bu kovalamaca köy meydanına kadar sürmüş.Ahali öyle kapılmış ki köy meydanına geldiklerini fark etmemişler.Cesaret edip yapamadıklarını kovalarken yapmışlar.

Birden durmuşlar ve birbirlerine bakmışlar.Köylülerin şaşkın bakışlarına daha fazla dayanamayan küçük çocuk neler olduğunu sormuş.Köy ahalisi karşılarında duran bu iki yabancıya güvenip güvenmemeleri konusunda kararsız kalmışlar.Ama başka çareleri yokmuş.Herkes sakinleştikten sonra köy meydanında oturmaya karar vermişler.

Köylülerden biri:

-Her gece yerin yedi kat altından sesler geliyor.Bizler de bu durum karşısında korkup evlerimize saklandık,demiş.Bilge kişi olanları anlamaya çalışıyormuş ve şöyle demiş:

-Bu gece de evlerinizde bekleyin.Eğer ses bu gece de gelmezse yarın sabah dere kenarında toplanalım.Köylüler:

-Tamam, demişler.

Herkes evlerine çekilmiş.Akşam olmuş.Ses yine gelmemiş ve ışık yine yanmaya başlamış.Sabah olmasını beklemişler.Derken güneşin ışıkları köye vurmuş ve herkes dere kenarında toplanmış.Köy ahalisinden biri:

-Üç gecedir ses gelmiyor ve meydandaki ışık yanmaya başladı.Bu işte bir tuhaflık var, demiş.

Küçük çocuk:

-Neler olup bittiğini anlamak için meydana gidelim,demiş.

Köylüler:

-Olmaz başımıza bir felaket gelsin istemiyoruz ,diye karşılık vermişler.

Bilge kişi:

-Korkmayın bu işte bir felaket yok.Ne olup bittiğini anlamamız için bir şeyler yapmamız gerekiyor.Ben de sizinle geleceğim, demiş.

Başka çareleri olmayan köy ahalisi bu durumu kabullenmiş ve hep beraber köy meydanına gitmişler.Küçük çocuk köy meydanında dolaşırken :

-Bir geçit bulduuum,diye bağırmış.

Bilge kişi ile köylüler geçidin olduğu yere gitmişler.Açmaya çalışmışlar.Ama geçit açılmamış.Bilge kişi bu geçidin köy meydanında yanan ışık ile bağlantılı olduğunu düşünmüş.

Bilge kişi:

-Akşam olmasını beklemeliyiz.Bu geçit ışık yanınca açılacaktır,demiş ve akşam olmasını beklemişler.Yerin yedi kat altından sesler gelmeye başlayınca köy ahalisi korkmuş.Ama başka çareleri yokmuş.Sesin kesilmesini beklemişler ve ses kesilmiş, ışık yanmış.El birliğiyle geçidi açmışlar.

Bilge kişi:

-Hadi hemen girelim.Yoksa geçit kapanacak,demiş.Işık sönmeden herkes geçidin içine girmiş.Işık sönünce geçit kapanıvermiş.Bilge kişi,küçük çocuk ve köy ahalisi az gitmişler uz gitmişler yerin yedi kat altına varmışlar.Varmışlar ama köy ahalisi korkudan tir tir titriyormuş.

Birde karşılarında ne görsünler?Ben diyeyim peri,siz deyin bir melek.Karşılarında siyah kanatlı bir melek varmış.Etrafında ise birkaç insan.Ama bu insanlar iyi niyetli kişilere benzemiyormuş.Köylüler kendi aralarında konuşmaya başlamışlar.Bilge kişi:

-Sessiz olun bizi fark edecekler, demiş.

Küçük çocuk:

-Bir plan yapalım.Bu iyilik meleğini kurtaralım,demiş.

Bir müddet olayları seyretmeye karar vermişler.Kötü kişiler iyilik meleğinin başından gitmişler ve iyilik meleği uykuya dalmış.Kanatları ise beyaz oluvermiş.Bir müddet sonra kötü insanlar tekrar gelmiş ve iyilik meleğini çalıştırmaya başlamışlar.