Bir zamanlar en yakın arkadaşı aslan Lifos ile birlike Atlantisin en hayvanat bahçesinde yaşayan Köpük adında bir zebra varmış.Yaşadıkları hayvanat bahçesi çok büyükmüş ve her gün binlerce insan onları görmeye gelirmiş. Köpük ve Lifos sabahtan akşama kadar gelen misafirlerin en çok ilgi gösterip sevdiği hayvanlarmış.

Günleri her gün neşeli ve güzel geçer ve Lifos yaşadığı bu hayatı çok severmiş.Köpük bir zaman sonra artık burada olmak istemediğini ve dışarıdaki doğal hayatı merak ettiğini fark etmiş. Ve bir gün erkenden Lifosun yanına giderek onu uyandırmış:

-Lifos seninle biraz konuşmak istiyorum

Lifos uykulu uykulu:

-Köpük bula bula bu saati mi buldun birazdan kahvaltı yapacağım ve insanlar beni izlemeye gelecek sonra konuşsak olmaz mı?

Hayır Lifos ben artık insanların bizim için geldiği yerde değil arkadaşlarımızın bulunduğu yerlerde yaşamak istiyorum burası bizim evimiz değil doğal yaşantımıza dönmeliyiz.

Bu da nereden çıktı burada her şeyimiz var insanlar bizi seviyor burası bizim evimiz.

-Ben kaçmaya karar verdim dışarıda bizim gibi aslanlar zebralar nice arkadaşlarımız var onların yanına gideceğim Afrikaya.

-Hayır gidemezsin burada her şeyimiz var insanlar bizi seviyor burası bizim evimiz.

-Akşam kaçacağım tek olsam da!

Köpük ve Lifos bunları konuşurken insanlar hayvanat bahçesin, çoktan doldurmuş ve insanlar Lifos ve Köpüğü görmek için sıraya çoktan girmişler Lifos her zamanki gibi bu ilgiden çok mutluyken köpük akşam nasıl kaçacağının planını yapmış.

Planına göre akşam yemekleri verildikten hemen sonra kapılar kapanmadan kaçacakmış. O saate kadar Lifos'u beklemiş benle gelecek mi?O benim en yakın arkadaşım diye düşünmüş sonra aklına Lifos'un bu da nerden çıktı burada her şeyimiz var insanlar bizi seviyor burası bizim evimiz dediği gelmiş ve umudu iyice kesmiş.

Ertesi gün olduğunda Lifos uykusundan uyanmış, aklına Köpük ve birkaç gündür söylediği kaçma planı gelmiş ve kendi kendine kaçmış olamaz o benim en yakın arkadaşım beni öylece bırakıp gidemez demiş.