İşte o an diyebileceğimiz an...biraz hüzün, biraz da görevini yapmış bir eğitimcinin iç sesiydi belki konuşamaması. Gözlerinden yaşlar süzülürken, dudakları titriyor, kelimeler boğazında düğümleniyor, karşısındaki güzelliklere sadece heyecanla bakmaktan başka birşey yapamıyordu. İçlerindeki takım elbiseli genç bir adam öğretmenine yaklaşarak "iyiki öğretmenim olmuşsunuz," dedi ve şunları ekledi. " Öğretmenim daha çocuktuk belki, belkide çok şeyi net hatırlamıyor da olabiliriz, ancak tek bir şeyi unutmam mümkün değil. Maddi anlamda sıkıntıda olan bir ailenin 4. çocuğu idim. Siz bana çok yardımcı oldunuz. Hatta arkadaşlarımın içerisinde yaşadığım zorlukları hiç bir şekilde hissettirmediniz, bilakis beni tamamladınız. Öğütleriniz ve yol gösteren tavrınız bu noktalara gelmemde ışığım oldu. Şu anda hayatımda en çok istediğim mesleği yapıyorum. Size minnettarım." dedi.
COMMENTS
Click 'X' to report any negative comments. Thanks!