Eski çok eski zamanların birinde sevimli mi sevimli bir köy varmış. Bahçelerinde türlü türlü meyve yetişir, toğrağı da verimliymiş.

Gelin görün ki bu güzel köyün halkı hiç mutlu değilmiş.Bütün dertleri tasaları daha çok kazanmak ve para biriktirmekmiş. Gözlerini bürüyen para hırsı onları iyice cimrileştirmiş.

Köylüler hiçbirşeylerini biribirleriyle paylaşmaz,kimseye hediye almaz,masraf olur korlusuyla evlerinde misafir ağırlamaz olmuşlar.

Bu köyün çocukları zamanla mutsuz olmuşlar. Çünkü ne zaman bir çocuk oyuncağını arkadaşıyla paylaşmak istese anne babası "oyuncakla yalnızca sen oynacaksın demedim mi?" diye azarlarmış.

Bu köyün çocukları zamanla mutsuz olmuşlar. Çünkü ne zaman bir çocuk oyuncağını arkadaşıyla paylaşmak istese anne babası "oyuncakla yalnızca sen oynacaksın demedim mi?" diye azarlarmış.

Şu miskin miskin uyuyan kediler ne işe yararlar ki? Bütün gün sadece yiyip içiyorlar! Bu kedileri kovmak en iyisi.Hem de boğazlarından kurtulmuş oluruz.

Artık cimri köylüler kedilerden de haz etmemeye başlamışlar.