Czy warto uczyć się historii? Po co się jej uczyć? Takie pytania często zadają moi rówieśnicy. Postaram się na nie odpowiedzieć, rozpoczynając swoje rozważania na ten temat słowami wielkiego wodza i patrioty Józefa Piłduskiego:

"Kto nie szanuje i nie ceni swojej przeszłości, ten nie jest godzien szacunku, teraźniejszości oraz praw do przyszłości."

Historia to przeszłość naszego kraju i narodu, przeszłość naszej rodziny. Na pewno każdy młody człowiek lubi słuchać opowieści starszych osób o tym, jak to dawniej bywało. Często proszę moją babcię, by opowiedziała mi o czasach II wojny światowej. Chociaż słyszałam tę historię kilkakrotnie, ciągle do niej wracam. Moja babcia była dzieckiem, kiedy w jej rodzinnej wsi rozpanoszyli się Niemcy. Byli ci źli i ci dobrzy. Źli zabierali jedzenie, domy, kazali czyścić sobie buty, pomiatali człowiekiem! Ale byli również ci dobrzy, którzy marzyli tylko o zakończeniu wojny i o powrocie do domu. Taki był Niemiec, który mojej babci przynosił cukierki, opowiadał, że w Niemczech czekają na niego dzieci i chce do nich wrócić. Ta odległa przeszłość, w której żyła moja babcia to dla mnie historia, której z pewnością warto się uczyć.

Wertując karty historii zyskujemy wiedzę na temat hitlerowców, którzy ślepo wykonywali rozkazy swojego wodza. Podziwiamy Polaków, ich determinację i odwagę w walce o wyzwolenie naszego kraju.

Inna ciekawa opowieść dotyczy brata mojej prababci, który podczas II wojny światowej był zawodowym żołnierzem i uciekł z sowieckiego obozu. Po powrocie do kraju nigdy więcej nie poszedł do kościoła i nigdy nie chciał rozmawiać o tym, co przeżył i co widział. Prawdopodobnie bezmiar tragedii i okrucieństwo sowietów, spowodowało, że człowiek ten zamknął się w sobie. To wszystko jest historią, ale według mnie każdy człowiek (nie tylko Polak) powinien znać historię swojego narodu. My, młodzi ludzie musimy znać historię swojego narodu, szanować tych, którzy swoje życie poświęcili dla przyszłych pokoleń.

Warto uczyć się historii, by czerpać inspirację z życia i postępowania innych. Często popełniamy błędy, których mogliśmy uniknąć, gdyby ktoś posłużył nam za przykład w odpowiednim momencie życia.

Dzięki historii możemy przenieść się w dawne czasy i poczuć klimat starych, np. średniowiecznych zamków.

Każdy młody człowiek chce znać swoje korzenie i przodków. Dzięki genealogii jest to możliwe. A może okaże się, że naszym przodkiem był jakiś książę?

Podsumowując, sądzę, że warto uczyć się historii, bo dzięki temu uzyskujemy prawo do przyszłości, tzn. sami tworzymy historię.