Μα κι ο Κρόνος φοβόταν πως κάποιο από τα παιδιά του θα έπαιρνε το θρόνο του.  Γι’ αυτό, όταν γεννιόνταν, τα κατάπινε. Απελπισµένη η Ρέα πήγε και γέννησε το έκτο της παιδί, το Δία, σε µια σπηλιά, σ’ ένα βουνό της Κρήτης. Έκρυψε το παιδί εκεί. Το φρόντιζαν οι Νύµφες κι έπινε το γάλα µιας κατσίκας, της Αµάλθειας. Στον Κρόνο έδωσε να καταπιεί µια φασκιωµένη πέτρα.

Όταν ο Δίας μεγάλωσε, πάλεψε με τον Κρόνο και τον ανάγκασε να βγάλει τα πέντε αδέρφια του που είχε καταπιεί. Άρχισε τότε ένας πόλεµος. Από τη µια οι Τιτάνες κι από την άλλη οι θεοί. Δέκα χρόνια κράτησε η Τιτανοµαχία. Νίκησαν οι θεοί και τους Τιτάνες τους έριξαν στα Τάρταρα.

Μετά οι θεοί πάλεψαν µε τους Γίγαντες. Η Γιγαντοµαχία κράτησε πολύ καιρό. Νίκησαν όµως και πάλι οι θεοί.

Έτσι ο Δίας έγινε κυρίαρχος όλου του κόσµου. Παντρεύτηκε την Ήρα και µαζί µε τα παιδιά του και τ’ αδέρφια του εγκαταστάθηκε στον Όλυµπο.

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΧΑΟΣ+ΓΗ.... ΟΥΡΑΝΟΣ, ΒΟΥΝΑ, ΘΑΛΑΣΣΑ

ΟΥΡΑΝΟΣ +ΓΗ....ΤΙΤΑΝΕΣ

ΚΡΟΝΟΣ+ΡΕΑ....ΕΣΤΙΑ, ΑΔΗΣ, ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ,ΔΗΜΗΤΡΑ, ΔΙΑΣ, ΗΡΑ

Ψηλά στον Όλυµπο κατοικούσαν οι δώδεκα αθάνατοι θεοί σ’ ένα λαµπρό παλάτι. Έπιναν νέκταρ κι έτρωγαν αµβροσία. Από εκεί ψηλά κυβερνούσαν τους ανθρώπους.

Ο Δίας ή Ζευς ήταν αρχηγός των θεών και των ανθρώπων. Ήταν θεός του ουρανού, που µάζευε τα σύννεφα κι έστελνε τη βροχή στη γη. Κρατούσε αστροπελέκια και τα έριχνε, όταν ήταν θυµωµένος. Λεγόταν και Ξένιος Ζευς, γιατί προστάτευε τους ξένους.

Ο Ποσειδώνας ήταν ο θεός της θάλασσας. Είχε ένα λαµπρό παλάτι στο βυθό και ζούσε εκεί µε τη γυναίκα του, την Αµφιτρίτη. Όταν θύµωνε, χτυπούσε µε τη φοβερή του τρίαινα τη θάλασσα και σήκωνε κύµατα θεόρατα.

Ο Απόλλωνας ήταν θεός της µουσικής, της µαντικής και του φωτός. Γεννήθηκε µαζί µε την αδερφή του την Άρτεµη στη ήλο κάτω από ένα φοίνικα. Εκεί είχε καταφύγει η µητέρα τους, η Λητώ, κυνηγηµένη από τη ζηλιάρα Ήρα.

Ο Ήφαιστος ήταν θεός της φωτιάς και των µετάλλων. Σε µια σπηλιά στον Όλυµπο είχε το εργαστήρι του, όπου έλιωνε τα µέταλλα κι έφτιαχνε πράγµατα περίτεχνα. Ήταν κουτσός, γιατί κάποτε ο ίας θύµωσε και τον πέταξε απ’ την κορφή του Ολύµπου στη Λήµνο κι έτσι χτύπησε το πόδι του.

Ο Άρης ήταν θεός του πολέµου και του µίσους. Φορούσε πάντα πανοπλία, κρατούσε όπλα και του άρεσε να σκορπά τον τρόµο στους ανθρώπους.