ABDULLAH KOÇ

Savaş ile Barış ikiz kardeşlermiş. İkiz olmalarına rağmen hiçbir özellikleri benzemezmiş. Savaş, hemen sinirlenen, herşeye bahane bulan bir çocukken; Barış, küçük şeylerden mutlu olabilen, güler yüzlü bir çocukmuş. Özellikleri farklı olsa da, iki kardeş herşeyi birlikte yapar hiç ayrılmazlarmış.

Bir gün iki kardeş okula gitmek için yola çıkarlar.

War and Perace were twin brothers. Although they're twins, they don't have any features. When war was an angry boy, he was an excuse for everything; Peace was a smiling kid who could be happy with little things. Although the features are different, the two brothers do everything together and never leave.

One day, the two brothers depart for school.

ÇİĞDEM ÖZOĞUL

Birkaç dakika yürüdükten sonra, yol kenarında açan irili ufaklı papatyaları gördüler. Öğretmenlerine hediye etmek için topladılar. Bu arada kar gibi beyaz, siyah benekli bir tavşan gördüler. Savaş çantasından bir havuç çıkararak tavşana uzattı. Tavşan ürktü ve kaçmaya başladı. Barış ise "Hadi minik tavşan cesur ol." diyerek onu çağırdı.

After a few minutes of walking, they saw large and small daisies opening on the side of the road. They gathered to give it to their teachers. In the meantime, they saw a snowy white, black-spotted rabbit. He pulled out a carrot from the battle bag and handed it to the rabbit. The rabbit was startled and started running. Peace is, "Come on, little rabbit, be brave." called him.

SEDA KESER

Savaş tavşanın arkasından hızlı hızlı koşarken, elindeki papatyaları düşürdü. Barış ise yavaş adımlarla ilerliyordu. Geride kalan Barış da Savaş'ın yanına gelerek okula doğru yürüdüler. Okulun önünde öğretmenlerini gördüler. Barış sevinçle elindeki papatyaları öğretmenine verdi. Savaş ise papatyaları düşürdüğü için üzgündü.

As the war ran fast behind the rabbit, he dropped the daisies in his hand. Peace was moving slowly. The remaining Barış came to the side of the war and walked towards the school. They saw their teachers in front of the school. Peace joyfully handed the daisies to his teacher. The war was sad that he dropped the daisies.

Ağlayarak üzgün bir şekide kenarda oturmaya başladı.Savaş'ın bu halini gören öğretmeni gülümseyerek yanına geldi.Haydi burada oturma, ayağa kalk ve beraber sınıfa gidelim.Buraya gelirken gördüklerinin resmini yapalım.Benim için çok özel bir hediye olur. Az bir zamanımız kaldı.Sonra dersimiz başlayacak dedi.

Tuba İYİGÖKLER

He started to sit on the sidelines crying. Seeing this state of war, his teacher came to him with a smile. Let's not sit here, stand up and go to class together. Let's paint what you saw on the way here. It would be a very special gift for me. We've got a little time left. Then she said our class would begin.

Zeliha Tuzcu

O sırada yanlarına gelen Barış, "Tavşanlar ve papatyaalar ne güzeldi değil mi Savaş? diye sordu. Savaş, siyah beyaz tavşanı ve papatyaları düşündü. Öğretmeninin teklifini kabul etti. Küçük bir resimle öğretmenine olan büyük sevgisini gösterebilirdi. Resim defterini ve boyalarını çıkarmak için çantasını açtı. O da ne? Boyalarını evde unutmuştu. Üzgün gözlerle öğretmenine baktı.

Barış came to them at the time, "Rabbits and daisies, wasn't it beautiful Savaş?" he asked. Savaş thought of black and white rabbits and daisies. He accepted his teacher's offer. With a small picture he could show his great love for his teacher. She opened her purse to remove her picture book and paints. What is this? He forgot his paint at home. She looked at her teacher with sad eyes.

Havva AY

Savaş öyle üzgündü ki dayanamayarak ağlamaya başladı. O anda her zamanki gibi sınıfın en cömerti Cemil boyalarını arkadaşıyla paylaşmak üzere yanına geldi. Öğretmeni Cemil'i sürekli cimri olmadığı için alkışlatır, paylaşmanın çok güzel bir davranış olduğundan bahsederdi. Savaş artık çok mutluydu ve gülüyordu.

Savaş was so sad that he could not bear to cry. As always, Cemil, the most generous of the class, came to share his paintings with his friend. His teacher Cemil was always applauded for being stingy, he said that sharing was a very nice behavior. Savaş was now very happy and laughing.

Çünkü en yakın arkadaşı Cemil'in yaptığı davranış, öğretmeni tarafından takdir edilmişti.Savaş Cemil'e okul çıkışı ne yapacağını sordu.Cemil de annesiyle sinemaya gideceğini söyledi.

Tülay ÖZTÜRK TOPCU

Because the behavior of his best friend Cemil, was appreciated by his teacher.Savil Cemil asked him what to do after school. Cemil said he would go to the movies with his mother.

CEMİL



Cemil annesiyle birlikte sinemaya gittiği için çok mutlu olmustu. Eve geldiklerinde az bi yemek yiyerek dinlendiler. Uyandıklarında Cemil hemen ev ödevlerini yaptı ve arkadasları Savaş ve Barış ile yasadığı acı tatlı anıları anımsadı.

BİROL ÜSTÜN

Cemil was very happy to go to the cinema with his mother. When they came home, they ate a little food and rested. When they woke up, Cemil immediately did his homework and recalled the bitter sweet memories of his friends War and Peace.

Cemil was very happy to go to the cinema with his mother. When they came home, they ate a little food and rested. When they woke up, Cemil immediately did his homework and recalled the bitter sweet memories of his friends War and Peace.

O gece bir tavşan olduğunu hayal etti ve tavşan her çıktığında aynı ormaAnda başka tür hayvanlarla birlikte ayrılıyordu ve bu yüzden bu zavallı evcil hayvanlar onlardan evden çıkamıyorlar. Ve bir gün aslanın oğlu hastaydı, bu yüzden aslan oğlunu iyileştiren kişiye bir hediye vermeyi vaat ediyor.

Halima Jawadi

In that night he dreamed that he was a rabbit and he was leaving with tow other kind of animals in the same forest every time the rabbit came out the wolf eat him and that's why this poor pets can't get out from them house. And one day the son of the lion was sick so the lion promise to give a gift for who cure his son.

Tavşan Cemil bu fırsatı yakaladı ve onun doktoru gibi davranmasını sağladı. Konsültasyonun sonunda aslana gider ve ona ilacının her gün bir kurt hart yediğini söyler. Neyse ki annesinin sesinin onu okul zamanını söyleyerek uyandığını duyuyor

Halima Jawadi

Cemil the rabbit get this opportunity and act that his a doctor. In the end of the consultation he go to the lion and tell him that his medicine is eating a wolf hart every day. At that moment fortunately he hear his mother voice wake him saying its time for school.

DUYGU YAZAR

O günden sonra Savaş, Barış ve Cemil çok iyi arkadaş oldular ve birbirlerine bir söz verdiler.Herkese yardım edecek,iyilik yapacak ve kimseye kötülük yapmayacaklardı. Okulda herkes onlara imrenerek bakıyor ve Onlar gibi olmaya çalışıyorlardı.

TUĞBA KILIÇ

Öğretmenlerı bu 3 arkadaşı hergün izliyor ve herkese örnek olan bu davranışları için onları tebrik ediyordu. Böylece sonsuza dek mutlu yaşadılar.

MUTLU SON

The teachers were watching these 3 friemds every day and congratuating them for their exemplary behavior.So they lived happily ever after.

Tuğba KILIÇ