Masal Treni-Fairytale Train eTwinning projesi

öğrencileri tarafından yazılan ortak ürün

Alice ile Hayvan Dostları masalı

Preview audio:

storyj.mp/abv3utkbe4sz

Bir varmış ,bir yokmuş.Evvel zaman içinde kalbur saman içinde ormanın kuytu bir yerinde yaşayan bir oduncu ve ormandaki bütün hayvanların güzelliğine hayran olduğu güzeller güzeli kızı varmış.

Oduncunun kızı güzel olduğu kadar da iyi yürekli bir kızmış.Ormandaki bütün hayvanlar onu çok severmiş.

Güzeller güzeli Alice'in iyi yürekliliği ormandaki bütün hayvanlara odunlarıyla sihirli şirin evler yapan babasından geliyormuş.

Özellikle de küçük tavşan Zıpzıp ve köstebek Pofi bu güzel kızın peşinden hiç ayrılmazlarmış.

Çünkü bu güzel kız, Zıpzıp ve köstebek Pofi ye günboyu arkadaşlık edermiş.

Yine havanın çok güzel olduğu bir günde bu üç arkadaş şarkı söyleyip, dans ederek gölün kıyısına gelmişler.

Gölün kıyısına geldiklerinde Pofi bir ses duyduğunu söylemiş.

_Siz de duydunuz mu?

Zıpzıp:

_Evett ben de duyuyorum. Sanırım gölün yanındaki çalılıklardan geliyor, demiş.

Pofi merakla çalılıklara doğru ilerlemiş. Zıpzıp da onu takip etmiş. Ses gittikçe daha yakından duyuluyormuş.

Çalılığa yaklaştıkça duyulan sesin acı dolu bir kirpi sesi olduğu anlaşılmış.

Pofi, Zıpzıp ve Alice ne görsünler...

Çalılığın ardında bir yavru, bir de anne kirpi...

Anne kirpi yaralanan yavrusunun başında çaresizce bakınmakta,yavru kirpi ise ezilen bacağının acısıyla kıvranmaktaymış.

Alice bir an ne yapacağını düşünmüş. Hemen eve koşmuş. Ne gördüğünü babasına anlatmış.

Oduncu bu duruma çok üzülmüş ve kızının elinden tutarak çalılığa doğru koşmaya başlamış.

Çalılıktaki kirpi, sanki yavrusunu her şeyden korumak ister gibi başında bekliyormuş..Oduncunun gözlerine bakarak ondan yardım istemiş.

Oduncu ve Alice, anne kirpiye ve yavru kirpiye yardım ederek çalılıktan çıkarmış.

Oduncu ve Alice anne kirpiyle yavru kirpiyi eve getirip yavru kirpinin yaralarını sararak onu iyileştirmiş.

Anne kirpi ve minik yavru şükran dolu gözlerle onlara bakıp sarılarak

"Hoşçakalın bir gün belki biz de size yardım ederiz." diyerek ayrılmışlar.

Oduncu ve kızı Alice anne kirpi ve yavru kirpiyi yolcu ederken acaba küçücük kirpilerin bize ne gibi yardımı olur ki diye düşünmekten kendilerini alamamışlar.

Birgün babası odun toparlamaya giderken Alice de onunla gitmek istedigini bildirdi. Babası onu kırmayıp yanında apardı. Babası odun toparlarken Alice bir agacın altinda oturub etrafı seyr ediyordu ve birden yavru kirpi ile anne kirpiyi gördü. Alice onların yanina gitmek isterken aniden bir yilanla karşılaşdi

Alice gülümsedi ve ilanın dostluq etdiyini düşünürdü. O , ilana yaxınlaşdı.

Alice;

-Salam gözel uzun yaşıl ilan ,necesen? soruşdu.

İlan fısıldayaraq başını qaldırdı. Alıce el bildi ki ilan onun salamına cavab verir. O sevinerek daha da ilana yaxın geldi.

Alice, düşmenliyin ne olduğunu bilmirdi.Meşede olan bütün heyvanlar onun dostları idi.

ilan ;

- Salam kiçik qız, men yaxşıyam, meşede ne edirsen? soruşdu.

Alice;

-Babama yardım etmeye geldim,senin için yapabileceğim bir şey var mı? diye sormuş.

Bir yandan da korkmaya başlamış çünkü yılan hiç de iyi niyetli gibi görünmüyormuş.

Yılan biraz daha yükselmiş ve şöyle demiş.

-Var küçük kız ama bana biraz daha yaklaşman lazım.

Bütün hayvanları dost bilen Alice yılana biraz daha yaklaşmış. Bu esnada yılanın kötü niyetini anlayan yavru ve anne kirpi oradan hızla uzaklaşmış. Arkadaşları kokarcanın yanına giden anne ve yavru kirpi durumu anlatmışlar. Çünkü yılanlar keskin kokulardan hoşlanmazlarmış.

Durumu öğrenen kokarca kirpiler ile beraber hızla Alice in yanına varmış. Kokarca hemen Alice ile yılanın arasına geçmiş.

Yılan tam Alice e doğru yaklaşırken derin bir koku hissetmiş.Tıslamaya başlayan yılan bir anda geri çekilmiş.

Kokarcadan yayılan keskin koku yılanı çok rahatsız etmiş. Daha fazla kokuya dayanamayan yılan oradan hızla uzaklaşmış.

Alice çok mutlu olmuş.

Ve anlamış ki canlılar büyük, küçük olmaksızın her zaman birbirine ihtiyaç duyabilir. Anne kirpi ve kokarcaya onu korudukları için çok teşekkür etmiş.

Dünyayı ve tüm canlıları birbirine bağlayan ,sevgi bağlarını güçlendiren etmen iyiliktir, yardımseverliktir. Her ne olursa olsun,çıkarlara veya kişilere bakılmaksızın iyilik her zaman kazanacaktır.Tüm insanlığın,tüm canlılığın hep iyi olması dileğiyle.

Gökten üç elma düşmüş, biri bana, biri dinleyenlere, diğeri de dünyadaki bütün iyi insanlara .