an Soczewka przez dni dziesięć

Podróżował hulajnogą,

Aż zepsuła mu się w lesie

– Zszedł więc z górki do wsi drogą.

Kto to jest ten pan Soczewka?

– Nikt go nie zna w tym powiecie.

– Lecz opisał go Jan Brzechwa,

Przez co znany jest na świecie.

G R O D Z I S K O

Kontynenty wszystkie zwiedzał,

Nadto Księżyc, Atlantydę

– W barze wiejskim też posiedział

Nad jeziorem, gdzie zjadł rybę.

Dalej poszedł na piechotę

Drogą między jeziorami,

Zwiedzić także miał ochotę

Wiejskie domy z wystawami.

Na wystawie był Soczewka

O grodzisku – nie ogrodzie:

Płaskiej górce, wszędzie drzewka,

– A to dawny gród na wodzie.

Asfalt w górkę wzdłuż się wrzynał,

Szło się prawie jak wąwozem.

Dookoła drzew gęstwina,

I poletka dwa przy drodze.

Dawniej stały tutaj domy,

Ziemny wał biegł dookoła,

Z palisadą dla obrony,

By rabusiom stawić czoła.

W niższym grodzie żyli kmiecie,

W grodzie wyższym zaś rycerze:

Straż trzymali w zimie, w lecie,

I drewnianą mieli wieżę.

Wspominając tych rycerzy,

Pan Soczewka trzyczęściowy

Plan napisał ‒ jak należy

Odbudować gród jak nowy?

Najpierw grunt wykupi gmina,

Auta puści inną drogą,

Drzewa z wyspy powycina,

Ziemię da archeologom.

Ci z kolei, krok za krokiem

Tak przekopią górkę całą,

Żeby mogli zgadnąć potem,

Co najpewniej na niej stało?

W zgodzie z nimi projektanci

Wały, domy narysują,

Które zdolni budowlańcy

Według szkiców w mig zbudują.

Gdy otworzą grodu bramy,

Nowa droga tędy przejdzie:

Nie z asfaltu – szlak drewniany,

Tak jak dawniej znów tu będzie.

Przeczytawszy plan Soczewki,

Wójt powiedział: stwierdzić muszę,

Że to wcale nie przelewki.

– Po czym spytał o fundusze.

Tu Soczewka planu czwartą

Część powiedział mu w sekrecie,

Że miliony złotych wartą

Pomoc znajdzie w internecie.

Prośby słało wiele dzieci,

Starszych grodu miłośników,

I łowili w takiej sieci

– Datki, dary, pomocników.

Z darów najpierw podwodnego

Używali odkurzacza,

Który z mułu jeziornego

Zbierał wszystko i oznaczał.

Mapę stworzył dna jeziora:

Tu hełm leży, części łodzi,

A tam grotów liczba spora

– Wielkiej bitwy to dowodzi.

Wszystkie rzeczy większe, cięższe

Podniósł nurków klub z sąsiedztwa,

Potem się za górki wnętrze

Wzięła masa rąk z harcerstwa.

Hufiec mapę też wykonał –

Tu kamienie są z grodziska,

Tu paciorki, tam nasiona

– Licząc wszystkie znaleziska.

Gdy tych rzeczy już zebrało

W magazynach się bez liku,

Życie w grodzie opisało

Sześciu znanych historyków.

Projektanci szkice dali,

Za budowę zapłaciła

Milionerka z wyspy Bali,

Co się w kraju urodziła.

Baligrodem gród przezwany,

Tętni życiem już rok cały,

Przez turystów odwiedzany,

Przez turystów zamieszkały.

Młodzi ludzie przyjeżdżają

Zjeść potrawkę rybną strawną,

Dawne stroje zakładają,

Mowę tu poznają dawną.

Pan Soczewka bywa czasem,

Patrzy z wieży grodu nocą

Na gwieździsty szlak nad lasem

– Gwiazdki w wodzie mu migocą.

Plan już stworzył, by z budowy

Porzuconej za jeziorem

Zrobić hotel dwupiętrowy,

Na ilości gości spore.

Czy się uda, jak się uda

– Tego nie wiem, a wy wiecie?

Lecz prawdziwe można cuda

Zrobić, łowiąc w internecie!