an Soczewka, ciekaw świata,

Był w Warszawie w końcu lata,

A że był tam w niepogodę

‒ Muzealną miał przygodę.

Nie przyjechał tutaj przecież

Siedzieć z kawą przy gazecie,

On aktywnym jest turystą,

Z bliska chce zobaczyć wszystko.

Do muzeum go zagnała

Obejrzenia chęć niemała

Marmurowych głów dziewczęcych

Sprzed lat niemal dwóch tysięcy.

Gdy już głowy te zobaczył,

Naszkicować jedną raczył,

Zrobił zdjęcia w powiększeniu

‒ Duży posąg ujrzał w cieniu.

Stał w oddali, w kącie sali

Wódz niezłomny, jak ze stali.

Lecz Generał był z marmuru,

Więc przyparli go do muru.

Pan Soczewka skłonił czoło

I rozejrzał się wokoło,

Bo wśród gruzu kamiennego

Umie znaleźć coś nowego.

Tu kolumny leży kawał,

Tam głowica, a tam baza,

Tutaj tułów jest bez głowy,

Ława, schodek i gzyms drzwiowy.

Gdy miał dosyć, do sklepiku

Przy muzeum wszedł z nawyku.

A w sklepiku, za kotarą,

Dojrzał jakby rzeźbę starą.

Od spojrzenia już pierwszego

Było w niej coś znajomego.

Wkrótce też się okazała

Kopią rzeźby Generała.

Inną miał on jednak głowę,

Brwi i oczy, nos i brodę,

Nadto fajkę sobie pykał

‒ Nie Generał, lecz Kapitan.

Wyjaśniła rzecz obsługa,

Skąd się wzięła rzeźba druga:

„Mamy teraz możliwości

Zadowolić miłych gości.

Nasza nowa maszyneria

To nie żadna fanaberia

‒ Robi kopie rzeźb z plastiku,

A wariantów jest bez liku.

Wstawia twarze, jakie zechce,

Naszych gości próżność łechce,

Nakładając ich facjaty

Na posągi starej daty.

Nie jest jeszcze odebrana

Rzeźba ta dla Kapitana,

Bo choć przebył oceany

‒ Przez piratów jest porwany”.

Pan Soczewka też zapragnął

Mieć posągu kopię zgrabną,

Więc wypełnił zamówienie

I ustawił się na scenie.

Okulary wziął do ręki,

W bok usunął troski, lęki,

Tors wyprężył, zadarł nosa,

Zastygł, patrząc w dal z ukosa.

Komputery twarz zmierzyły,

Generała przerobiły,

Dwie rzeźbiarki go przez cały

Tydzień jeszcze drukowały.

Na balkonie odtąd stoi,

Każdy gołąb się go boi,

Konie rżą mu, a wojskowi

Salutują, jak wodzowi.

Powiedziano mi w sekrecie,

Że Soczewka w gabinecie

Trzyma rzeźby marmurowe:

Starożytne, zabytkowe.

Jednak plotce fakt ten przeczy,

Że to puste w środku rzeczy,

Głowy, torsy pomieszane,

Jakby błędnie posklejane.

On nie chwali się nikomu,

Że muzeum zrobił z domu:

Tu dziwoląg, a tam chyba...

Pół kobieta, a pół ryba?