Όχι μια φορά κι ένα καιρό μα πριν από λίγο καιρό, σε μια γειτονιά της πόλης μας, συναντήθηκαν δυο χαριτωμένα ζωάκια. Ένα σκυλάκι που το έλεγαν Ρεξ και μια γατούλα, η Πετούνια.

Ο Ρεξ έσωσε την Πετούνια από τις ρόδες ενός αυτοκινήτου. Ο ίδιος ήταν ήδη τραυμαυτισμένος από ένα τροχαίο ατύχημα που του είχε προκαλέσει πρόβλημα στο πόδι και στο μάτι.

Κανείς δεν τον έπαιζε πια εκεί στο πάρκο που ζούσε αδέσποτος. Μόνος και πεινασμένος.

"Μπορώ να σε φιλοξενήσω στο δικό μου χωράφι. Είμαι κι εγώ αδέσποτη αλλά τυχερή αφού έχω πολλούς φίλους, τα παιδάκια του 6ου Νηπιαγωγείου Ηρακλείου", του πρότεινε η Πετούνια.

Έτσι γνωρίσαμε πριν από λίγο καιρό το χαριτωμένο, πληγωμένο και πεινασμένο Ρεξ.

Στη γειτονιά μας τα δυο ζωάκια βρήκαν αγάπη, φροντίδα, φαγητό, νερό και πολλά πολλά χαμόγελα!!!

Εμείς τα παιδάκια ζητήσαμε τη βοήθεια των νηπιαγωγών μας. Καλέσαμε κτηνίατρο να τα φροντίσει και να τα εμβολιάσει. Ευτυχώς τα τραύματα του Ρεξ έγιναν γρήγορα καλά διαφορετικά θα μπορούσαμε να του παραγγείλουμε αναπηρικό αμαξίδιο για σκυλάκι.

Και εκπαιδευτή σκύλων γνώριζαν οι δασκάλες μας που τον έφεραν για να εκπαιδεύσει τα ζωάκια μας.

Ο Ρεξ και η Πετούνια έγιναν φίλοι μας αγαπημένοι παρόλο που είναι τα αδέσποτα της γειτονιάς του Νηπιαγωγείου μας.

Κι όταν κάποια μέρα πήγαμε εκδρομή με mini bus, στην εξοχή, για πικ νικ, τα πήραμε μαζί μας.

Περάσαμε υπέροχα! Παίξαμε, τρέξαμε κυλιστήκαμε στο χορτάρι... μαζί με τους φίλους μας τα ζώα συντροφιάς μας.

Χαρά, ασφάλεια, φροντίδα, ζεστασιά, φιλία, αγάπη, ελπίδα γέμιζαν τις καρδούλες μας.

Την επόμενη μέρα όμως... ο Ρεξ και η Πετούνια δεν μας περίμεναν στην είσοδο του Νηπιαγωγείου μας όπως κάθε μέρα...

Ούτε όταν βγήκαμε διάλειμμα ... πουθενά τα ζωάκια μας.

Ανησυχούσαμε πολύ μα λίγο πριν σχολάσουμε ακούσαμε δυνατές και τρομαγμένες τις φωνούλες τους: "γααααααααααααβ, νιάαααααααουουου".

Κλαίγοντας άρχισαν να μας εξηγούν...

6o Νηπιαγωγείο Ηρακλείου

Συνάντησαν, λέει, στην εξοχή που και σήμερα πήγαν μόνα τους μια βόλτα, φοβερά και τρομερά πράγματα.

Μια σκυλίτσα δεμένη με κοντό σχοινί σε βαρελόσπιτο. "Νιάου, δεμένη και πεινασμένη και διψασμένη, σας λέω, Χλόη τη λένε, παρατημένη από το αφεντικό της εκεί μόνη και απελπιμένη να του προσέχει, λέει, τα δέντρα του", μας είπε η Πετούνια.

"Γάααβ, κι ένα σκυλί, το Φοξ, λίγο πιο πέρα, μόνο κι αυτό. Παρατημένο, σας λέω, πονεμένο, άρρωστο, πεινασμένο, διψασμένο", κατάφερε να μας πει ο Ρεξ.

"Τι θα κάνουμε παιδιά; Πώς θα τα βοηθήσουμε τα ζώα τα καημένα;" ζητούσαν τη βοήθειά μας οι φίλοι μας.