Μια μέρα με ήλιο λαμπερό τα νηπιαγωγάκια,

βόλτα στο πάρκο πήγανε, να παίξουν παιχνιδάκια. 

Άλλα με μπάλα παίζουνε και άλλα κούνια κάνουν,

όταν στο πάρκο ξαφνικά δύο ζωάκια φτάνουν. 

Τι θέλουν άραγε εδώ δύο μικρά ζωάκια;

Ένα σκυλί κι ένα γατί που μοιάζουν φιλαράκια;

Ποιοι είστε και τι θέλετε; Ρωτάμε τα ζωάκια ,

κι εκείνα μας απάντησαν, με ανθρώπινα λογάκια.

Εγώ ειμ’ ο Ρεξ, το αδέσποτο κι η φίλη μου η Πετούνια.

Δεν ήρθαμε να παίξουμε, ούτε κάνουμε κούνια!

Τότε τι θέλετε από μας φίλοι αγαπημένοι;

Πεινάτε; Θέλετε νερό; Δείχνετε λυπημένοι!

Όχι, δεν θέλουμε νερό, ούτε πολύ πεινάμε!

Κοντά σας ήρθαμε γιατί, βοήθεια ζητάμε!

Πριν λίγο συναντήσαμε ένα σκυλί δεμένο,

που είχε βρώμικο νερό και ήταν πεινασμένο!

Χλόη το λέγαν το άμοιρο κ εκεί το ’χουν αφήσει

σ’ ένα βαρέλι νηστικό, σε λίγο θα ψοφήσει..

Πιο κάτω συναντήσαμε έν’ άρρωστο σκυλάκι

που οι άνθρωποι εγκατέλειψαν σαν να ‘τανε μπαλάκι.

Και κάτι όμορφα γατιά τα είχαν πεταμένα

μες στα σκουπίδια και αυτά έκλαιγαν τα καημένα!

Άσε που κάποιοι άνθρωποι, στον δρόμο ρίξαν φόλα

και ένα δύστυχο σκυλί έφαγε την μπριτζόλα.

Πάλι καλά που πρόλαβε κάποιος να το σηκώσει

και στην κυρία Βασιλική το πήγε να το σώσει!

Αφήστε τα παιχνίδια σας φώναξε το Γιωργάκι,

πρέπει ν’ ακολουθήσουμε τον Ρεξ και το γατάκι.

Τα ζώα μας χρειάζονται, είπε το Νεφελάκι!

Θα βρούμε ακόμα ζωντανό το άρρωστο σκυλάκι;

Τρέξε Πετούνια κι εσύ Ρεξ, είπε η μικρή Μαρία,

τα ζώα υποφέρουνε κι έχουμε αγωνία!!!

Πρώτα στην Χλόη έφτασαν που ήτανε δεμένη,

με αλυσίδα γύρω της σαν την φυλακισμένη.

Νερό πρώτα της έδωσαν η Άννα κι η Μυρτώ.

Ο Μάνος και ο Σταύρος της δώσαν φαγητό.

Ο Απόστολος κι ο Γιάννης μας μια πέτρα αναζητούν,

την αλυσίδα την βαριά να σπάσουν προσπαθούν!

Τότε ο Λευτέρης φώναξε πως έχει βρει τη λύση,

έχει μπαμπά αστυνομικό, να του τηλεφωνήσει!

Ένα και δυο μηδενικά είν’ η αστυνομία.

Πάρτε αυτό το νούμερο, λέει η Άννα-Μαρία!

Σειρήνες τότε ακούστηκαν, ήρθε η αστυνομία.

Τα νέα τρέχουν τα παιδιά να πουν με αγωνία!

Η Ελίνα και η Έλενα όλα τα εξηγούν

κι αυτόν που έκανε κακό τώρα αναζητούν!

Αστυνομικός:

Όποιος τα ζώα τυραννά και νηστικά αφήνει,

πρόστιμο θα ‘χει ακριβό ή φυλακή θα μείνει!

Νομίζω πως έχει κρυφτεί σ αυτήν εδώ την μάντρα,

φωνάζουν τότε η Ανθή και η μικρή Αλεξάνδρα.

Τον είδα, λέει ο Στέφανος και τρέχει ο αστυνόμος

και τώρα που τον έπιασε θα εφαρμοστεί ο νόμος!

Την Χλόη ελευθέρωσαν, το δύστυχο σκυλάκι

κι ο αστυνόμος την κρατά τώρα με το λουράκι.

Πάμε να βρούμε και τον Φοξ, το άρρωστο σκυλάκι,

φωνάζει η Μάρα δυνατά, μα και το Μαρινάκι!

Παιδιά γαυγίσματα άκουσα, λέει το Δημητράκι

και όλοι τρέχουν προς τα κει να βρούνε το σκυλάκι.

Κατάλαβε το δύστυχο πως ήρθε η σωτηρία

και έβγαζε όση φωνή μπορούσε με αγωνία!!!

Ο Χρήστος πρώτος έφτασε και αγκαλιά τον παίρνει

κι ο Μάρκος γρήγορα νερό και φαγητό του φέρνει.

Γρήγορα στην κτηνίατρο, φωνάζει η Ειρηνούλα,

αυτό θα θέλει φάρμακα, ίσως και ενεσούλα.

Με ξύλο τότε έφτιαξαν ένα μικρό φορείο

κι όλα μαζί μετέφεραν τον Φοξ στο κτηνιατρείο.

Παιδιά, να πάμε στα γατιά, λέει το Ιωαννάκι!

Ο Ρεξ  μου είπε τ’ άφησαν στο άλλο το σκυλάκι.

Τα βρήκαν τα μικρά γατιά να τρέμουν απ’ το κρύο,

γι’ αυτό τα πήραν αγκαλιά και πήγαν στο σχολείο.

Νομίζω, λέει η Αθηνά, πρέπει να βρούμε λύση,

γι’ αυτά τα ζώα τα μικρά που τα ‘χουνε αφήσει.

Αστυνομικός:

Υπάρχει η φιλοζωϊκή που δίνει προστασία,

στα ζώα που οι άνθρωποι φέρονται μ’ αδικία!

Εγώ θα πάρω σπίτι μου, λέει η Ζοζεφίνα,

ένα απ’ τα μικρά γατιά, να το φωνάζω Νίνα!

Κι εγώ θέλω ένα γατί, μικρό να υιοθετήσω,

μ’ αγάπη λέει η Βίβιαν, σίγουρα θα φροντίσω!

Ο Έλβις λέει πως κι αυτός θέλει ένα γατάκι

κι υπόσχεται να τ’ αγαπά σαν να ‘χει αδερφάκι!

Το τέταρτο μικρό γατί, μόνο του δεν θ’ αφήσω,

λέει ο Βαγγέλης φωναχτά: Θα το υιοθετήσω!

Τη Χλόη, λέει ο αστυνομικός, εγώ θα την φροντίσω,

σαν αστυνομικό σκυλί, κοντά μου θα κρατήσω.

Θα πάει στον εκπαιδευτή που έχει η αστυνομία,

μαζί θα κυνηγήσουμε κάθε παρανομία!

Ο Βασιλάκης φώναξε, πως στέγη αυτός θα δώσει

στον Φοξ το άρρωστο σκυλί και δεν θα τον προδώσει!

Ο Λευτεράκης πρότεινε να τα προσφέρει όλα

σ’ αυτό το δύστυχο σκυλί που έφαγε την φόλα!

Ο Ρεξ και η Πετούνια μας κάθονταν στη γωνία

κι άκουγαν τη συνέλευση γεμάτοι αγωνία!

Άραγε θα βρεθεί κανείς εμάς να υιοθετήσει;

Σκέφτονταν μα δεν τόλμησε κανένας να μιλήσει.

Το Ρεξ και την Πετούνια μας ξάφνου όλοι κοιτάζουν,

τα χέρια απλώνουν και με μιας τα ζώα αγκαλιάζουν!

Εσάς θα σας κρατήσουμε στο νηπιαγωγείο,

θα μείνετε για πάντα εδώ σε τούτο το σχολείο!

Όλοι θα σας φροντίζουμε κι είναι καλή ιδέα

τριαντατέσσερα παιδιά να ‘χετε για παρέα!!!

Θα ‘χετε βόλτες, φαγητό, αγάπη παιχνιδάκια,

όλα θα τ’ αναλάβουμε, κυρίες και παιδάκια!

Ο Ρεξ και η Πετούνια μας, τώρα χοροπηδάνε!!!

Φίλους πολλούς απέκτησαν που θα τους αγαπάνε!!!

Τα ζωάκια τα αγαπώ

και ποτέ δεν τα χτυπώ!

Τα φροντίζω, τα προσέχω

και παρέα μου τα έχω!!

Τα ζώα φιλαράκια μας είναι και τ’ αγαπάμε

κι όταν βρεθούν σε κίνδυνο πάντα τα  βοηθάμε

Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνουμε απ’ την Κρήτη,

μαζί με τους δασκάλους μας, σε όλο τον πλανήτη.

Και αν δεν μας πιστεύετε και στοίχημα σας πάμε!

Εμείς, τα νήπια, που λεν «μικρούλικα παιδάκια»

κάτσαμε και σκεφτήκαμε, μάθαμε ποιηματάκια

για να σας πούμε δυνατά πως έχουμε καρδιά

και πως ζωάκια κι άνθρωποι θα ζούμε αγκαλιά

κι έτσι η ευτυχία μας θα τρέχει απ’ τα μπατζάκια.