YEDİ ÖĞÜT

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal iken, pireler berber iken... Ben bağda üzüm bekler, derede odun yükler iken, bir varmış bir yokmuş... Masalın yalanı mı olurmuş? O yalan bu yalan, fili yuttu bir yılan... Bu da mı yalan?

derken; sabahleyin erken, keçiler koyunları tıraş ederken, tahta kurusu saz çalar, sıçan cirit atar iken, çıkmış bir muallim ortaya...

En sonunda açmış ağzını yummuş gözünü. Bir laf etmiş, bir laf etmiş... Bakalım ne laflar etmiş... Natal - matal martaval, işte size duyulmadık bir masal.

Zamanın birinde yaşlı bir Elif anayla Aliş isminde akıllı bir oğlu varmış. Aliş babadan kalma tarlaları, bağı bahçeyi eker biçer anacığıyla birlikte mutlu bir şekilde yaşayıp giderlermiş. Elif ana bir gün Aliş’ i yanına çağrmış. Demiş ki:

-“Yiğidim, aslanım, erimin emaneti. Büyüdün yiğit bir delikanlı oldun. Ben yaşlandım.

Dünya gözüyle gelinimi yanıma, torunlarımı kucağıma almak isterim. Artık mürüvvetini görme zamanı geldi de geçiyor.” Aliş:

-“Anacığım hele bir araştıralım. Münasip olanı sorup soruşturalım. Mevla kimi yazdıysa teklifimizi yapalım. Hayırlısı neyse o olsun.” Demiş.

Elif Ana sormuş soruşturmuş köyün muhtarının kızı Dilay’ ı istemişler. Dünür gitmişler Aliş ile Dilay evlenmişler.

Mutlu bir şekilde yaşarlarken bir kız bir erkek çocukları olmuş. Mutlulukları kat be kat artmış.

Gel gelelim, günün birinde Elif Ana rahatsızlanmış. Yataklara düşmüş. Oğlu Aliş’ i, gelini Dilay’ ı ve torunlarını yanına çağırmış. Demiş ki:

-“ Yavrularım, canlarım. Benim için yolun sonu görünüyor. Şimdi söyleyeceklerimi iyi dinleyin ve ömrünüz boyuncada unutmayın.” Demiş. Ardından devam etmiş:

-“Cömertlik ve yardım etmede akarsu gibi olun. Her zaman ve her şartta cömert olun, cömertliği sade para puldan ibaret görmeyin, elinizde olan her şeyi paylaşın, bu bir ekmek de olur bir para da olur yeri gelir bir tebessüm de olur. Cömertliğinizi karşılıksız yapın, karşılık beklemeyin.”

-“Şefkat ve merhamette güneş gibi olun. İnsanları 'ya bendensin ya bana düşman' gibi kamplara ayırmayın, güneş gibi, her insanı, hayvanı veya bitkileri şefkat ve merhamet kanatları altına alın, her varlığa güneş gibi sıcacık bir gönülle yaklaşın, aç ve açıkta kalmışları bulup ısıtın, onlara hayat ve enerji verin.”

-“Başkalarının kusurunu örtmede gece gibi olun. İyi ve temiz insanların kusurlarını aramayın, aksine örtmekle meşgul olun, dedikodu yapmayın, insanlarla iyi geçinmenin yollarından biri dedikodu yapmamaktır. İnsanların pek çok mükemmel özelliğinin yanında bazı kusurlarının da olması doğaldır, ve bunları hoş karşılayın, üstünü örtüp, ifşa edip yaymayın.”