BEŞTAŞ

Beştaş oyunu çok eski bir oyundur. Dedemin zamanında bile varmış. Çok zevkli ve heyecanlı bir oyundur. Bir gün, dedemle beştaş oyunu oynamak istedim.

“Bahçeden aynı boyutta avucun içine sığabileceği kadar beş tane taş topla gel.” dedi dedem.

Hemen getirdim fakat dört tane bulabildim. Dedeme sordum: “Bunlar olur mu dede?"

 Güldü.

“Oğlum beştaş oyunu, beş tane taşla oynanır, adı üstünde.” dedi dedem.

 Tekrar indim bahçeye, bir tane daha buldum. Sonra başladık oynamaya. Beş tane taşı havaya attı ,bir taş seçti teker teker hepsini topladı ,çok şaşırdım, sıra bana geldi ama düşündüğüm kadar kolay değilmiş bu oyun! Daha sonra ikişer ikişer topladık sırayla üçer üçer, dörder dörder derken en son parmaklarıyla köprü yaptı. Küçücük bir köprü!.. Taşları sırayla geçirdi ,çok komikti.

Şimdi yine sıra bende, köprüden geçirirken bir tane taşı kaybettim, fırladı gitti. Eyvah, dedim! Ama olan olmuştu ,uzun süre taşı bulmaya çalıştık ama bulamadık. Meğerse oyunun sonunda, bütün taşları havaya atıp elinin tersiyle taşları tutmak gerekiyormuş. Ben, çok üzüldüm. O taşı bulmalıydım! Belki de bahçeye inip karanlıkta ona benzer bir taş bulmalıydım. Bu oyun böyle bitmemeliydi. Çok aradım ama ona benzer bir taş bulamadım maalesef! 

Çok üzgün bir şekilde salona çıkıyordum ki bir baktım annemin elinde benim aradığım taş...Annem onu bulmuş çöpe atmak için mutfağa gidiyordu.

“Anne o taş benim!” diye haykırdım. Gülümsedi bana ve dedeme doğru koştum. Oyuna tekrar devam etmek için yere oturduk son hamlemizi de yaptık. Dedem tekrar havaya attı taşları. Taşların beş tanesini tuttu.Sıra bendeydi ve ben bu sefer çok iyi bir atış yapmalıydım heyecanlı bir şekilde attım ve sadece dört tanesi elimin üstünde kaldı. Sanırım ellerim çok küçük geldi.

Dedem kazanmıştı, beni bir taşla yendi. Birbirimizi öptük ve tebrik ettik. “İyi olan kazandı dede.” dedim.

“Hadi geç otur bakalım ,sana bir şey anlatacağım.” dedi .

"Biz eskiden bu oyunları kapı önlerinde saatlerce oynardık ama birbirimizi kırmazdık, kızmazdık birbirimize, kimin kazandığı önemli değildi bizim için. Önemli olan saygıyla, sevgiyle ve dürüstçe oyun oynamak! Umarım bu oyunları sen de ilerde çocuklarına öğretirsin!” dedi.

Birkaç hafta geçtikten sonra, çok ilginç bir şey oldu. Okulumuzun yani sınıfımızın bir projesi var, ben de ona dahilim. Geleneksel oyunlar ile ilgili çalışmalar yapıyoruz, oynuyoruz, aynı zamanda öğreniyoruz çok zevkli.

Bir sabah sınıfa geldim ve öğretmenim bize beştaş oyununu tanıttı, çok mutlu oldum çünkü zaten biliyordum. Öğretmenim de çok güzel beştaş oynuyor . Hiç düşünmeden taşları atıyor tutuyor.